Soms vergeet ik weleens een baan die ik ooit in een ver verleden heb gehad. Dan popt het ineens in mijn hoofd en denk ik ‘oh ja, dat heb ik ook nog gedaan’.

Sommige banen vergeet ik ook liever trouwens. Niet per se omdat het slechte banen waren, maar eerder omdat ik er dan nét iets te lang was blijven hangen waardoor de laatste maanden wat ongemakkelijk werden. Ik voelde me dan steeds een toneelstukje spelen omdat ik niet durfde toe te geven dat ik eigenlijk weg wilde.

Vaak merkte ik in die banen overigens al vrij snel na de inwerkperiode dat het niet helemaal paste. Het kostte vooral energie, gaf te weinig voldoening, was saai werk of ik liep tegen allerlei dingen aan die niet opgelost konden of mochten worden.

Maar, ik was ook hoopvol dat het nog ging veranderen, of misschien wel dat ík ging veranderen. Dat ik het ineens wél leuk zou vinden. Dat ik het ineens wél uitdagend zou vinden. Dat ik ineens wél plezier zou hebben in het bijwonen van vergaderingen. En ik dacht dat ik misschien maar wat minder veeleisend zou moeten zijn.

Totdat ik zag dat dat niet ging gebeuren en dat ik niet ging veranderen. Mijn gemiddelde doorlooptijd bij bedrijven was toen denk ik een jaar. Met uitschieters van een paar maanden.

In die tijd was ik er vaak ook bang voor dat ik nooit iets ging vinden waar ik jarenlang plezier in kon hebben. Ik was bovendien regelmatig bezig met het nadenken over het ‘wat dan wel’ terwijl ik weer ergens mijn ontsnapping aan het plannen was omdat ik er alweer helemaal klaar mee was.

Wanneer je herkenning vindt in hoogbegaafdheid, herken je waarschijnlijk ook wel dat je ergens al vrij snel klaar mee kunt zijn.

Voor veel hoogbegaafden geldt dan ook dat je meer dan de gemiddelde persoon de behoefte hebt om van baan te wisselen. Onder andere omdat je dingen bovengemiddeld snel in de vingers hebt en je een bovengemiddeld verlangen naar intellectuele prikkels en uitdaging hebt.

Daarom is het nodig dat je een volgende stap durft te zetten als je voelt dat je ergens bent uitgeleerd.

Het is voor jou namelijk niet de bedoeling om zo lang mogelijk ergens te blijven, maar om precies lang genoeg te blijven, zodat je jouw unieke gaven ergens kunt inzetten, deze verder kunt ontwikkelen en leert wat je nodig hebt voor een volgende stap.

Daarbij is het belangrijk dat je wel steeds op zoek gaat naar een volgend complexiteitsniveau. Want wanneer je een nieuwe baan vindt en je gaat daar iets doen dat dicht bij je huidige rol ligt, is de kans groot dat je snel weer uitgekeken raakt.

In mijn boek ‘Nooit meer ruzie met je baas’ schrijf ik daarom over de weg van de verdieping. De weg van de verdieping houdt in dat je verder bouwt op de kennis en expertise die je hebt en dat je daarmee steeds een nieuw complexiteitsniveau mogelijk kunt maken voor jezelf.

Je zult merken dat het uitgekeken raken dan minder vaak voorkomt en dat het steeds minder gaat voelen als een last en juist meer als een kans om jezelf te blijven ontwikkelen en uitdagen.

Herken je dat je steeds weer uitgekeken raakt en vraag je je af wat wél klopt voor jou? In ‘Nooit meer ruzie met je baas’ ontdek je meer over de weg van de verdieping en over de vier HB-profielen in werk. Bestel hier ‘Nooit meer ruzie met je baas’.

–

PS. Wist je al dat er nu een gratis Gifted People Broadcast is? Een plek voor herkenning, speciaal voor wie zich (verder) aan het verdiepen is in hoogbegaafdheid. Meer info over de gratis Gifted People Broadcast vind je hier. 

————————————–
Anders, Intens en Snel

Ben je nieuw in de HB-ontdekkingsreis én wil je ontdekken wat hoogbegaafdheid precies is en al je vragen over hoogbegaafdheid kunnen stellen? Kijk dan bij het programma ‘Anders, Intens en Snel’.