Er zijn best wel wat momenten in mijn leven geweest waarbij ik vol goede intenties iemand probeerde te laten inzien wat in mijn ogen zo duidelijk was.
Soms omdat ik dacht: dat wat je nu van plan bent is gewoon echt niet slim en ik moet je daarvoor waarschuwen. Soms omdat ik dacht: hoe kun je die kans laten liggen?!!
Vaak begon ik dan vriendelijk met logische argumenten. Maar als die ander dan vriendelijk bedankte, kon ik het toch niet helemaal loslaten. Dus dan gaf ik maar wat meer argumenten en voorbeelden en bleef ik erop terugkomen.
Heeeel misschien werd ik dan ook al wat drammeriger… want ja: dit was belangrijk voor de ander en ik kon niet niets doen. Dus als die ander niet zag wat ik zag, dan moest ik blijkbaar harder mijn best doen om ervoor te zorgen dat de ander het alsnog zag.
Hoewel het altijd oprecht vanuit goede intenties voortkwam, was mijn aanpak niet altijd de juiste en gaf dit soms onbedoeld behoorlijk wat stress en wrijving in de relatie. Zeker als ik een beetje gefrustreerd raakte en mijn gesprekspartner als reactie daarop net zo goed.
De gave van het vooruitzien kan in die zin ook een behoorlijke impact hebben op je relaties.
Wat ik vaak zie bij HB’ers die de gave van het vooruitzien bij zichzelf herkennen, is dat er een diep verlangen onder zit om met wat ze zien en bedenken van waarde te zijn. Als je iets ziet of bedenkt, wil je daarom ook graag dat daar iets mee gedaan wordt, zodat iets voorkomen kan worden of ergens op ingespeeld kan worden.
Iets zien of bedenken waar in jouw ogen echt iets mee gedaan moet worden, kan ook een soort van jeukende pijn geven waar je gewoon iets mee moet.
En wanneer jij iets ziet waarvan je denkt dat het belangrijk is, kun je je er ook verantwoordelijk voor gaan voelen dat de ander daar iets mee doet.
Misschien herken je daardoor bij jezelf dat je, als de ander niet meegaat in wat jij ziet en bedenkt, nog dagenlang kunt nadenken over wat je anders had kunnen zeggen, je zorgen kunt maken over wat er gaat gebeuren of gefrustreerd kunt raken omdat de ander maar niet lijkt te zien wat voor jou ZO duidelijk is.
En ondertussen kan er bij de ander iets heel anders gebeuren. Waar jij het gevoel hebt dat de ander niet luistert naar wat jij ziet, kan de ander het gevoel krijgen dat jij niet luistert naar zijn of haar antwoord.
Hoe harder we daarbij proberen om de uitkomst die wij voor ogen hebben voor elkaar te krijgen, hoe meer druk de ander kan ervaren en hoe meer weerstand er juist kan ontstaan.
Als dit patroon zich blijft herhalen, kan iets wat vanuit goede intenties begon uiteindelijk juist tussen jou en de ander in komen te staan en soms zelfs een relatie beschadigen.
Als we daarnaast heel eerlijk zijn, willen we hier niet alleen iets voor de ander :). We willen net zo goed ook zelf af van dat jeukende gevoel. Maar hoe meer jouw rust en gemoedstoestand afhankelijk zijn van de keuze van de ander, hoe moeilijker het wordt om die keuze ook echt bij de ander te laten.
Wat daarom belangrijk is als je de gave van het vooruitzien bij jezelf herkent, is dat je kunt delen wat je ziet en bedenkt zónder afhankelijk te worden van de uitkomst. Dat je kunt doen wat binnen jouw invloed ligt, maar jezelf niet verantwoordelijk maakt voor wat de ander er uiteindelijk mee doet.
En dat je, als de ander niet met je mee kan of wil, weet hoe je daarmee om kunt gaan zonder erin te blijven hangen. Want ook dat is een belangrijk (en bevrijdend) onderdeel van het kunnen benutten van deze gave.
PS. In de nieuwe mini-training ‘De gave van het vooruitzien’ ontdek je waarom het kunnen omgaan met de uitkomst één van de drie vaardigheden is die je nodig hebt om deze gave ook echt te kunnen benutten.
Je ontdekt ook welke andere twee vaardigheden daarbij een rol spelen en wat ervoor nodig is om deze vaardigheden bij jezelf te ontwikkelen. Meer info over deze training vind je hier.
Wil je ontdekken wat hoogbegaafdheid precies is en voor jou meebrengt? Kijk dan bij het programma ‘Anders, Intens en Snel’.
AIS is de plek waar je op jouw tempo meer kunt ontdekken over hoogbegaafdheid, waar je al jouw HB-vragen kunt stellen, waar je herkenning vindt in de verhalen en vragen van anderen en waar je de HB-kant van jezelf beter leert kennen en begrijpen.