Een tijd geleden verbleef ik in een hotel omdat ik een tweedaagse bijeenkomst had in Amsterdam met gelijkgestemden. Voor mij heel waardevol om mensen om me heen te hebben die ondernemen op het niveau waarop ik dat doe en waarbij we het heerlijk de hele dag over het ondernemerschap kunnen hebben en samen groot kunnen denken en dromen.
Ik kwam mijn hotelkamer binnen en ik hoorde meteen al zo’n geluidje waarvan ik wist: dit gaat mij wakker houden vannacht. Op de kamer stond namelijk een minikoelkastje en die bromde extreem luid (in mijn beleving dan). Ik zag al voor me dat ik dan ’s avonds op bed zou liggen met mijn ogen wijd open terwijl dat bromgeluid steeds intenser werd. En dat ging ik niet laten gebeuren. Dus knielde ik voor het koelkastje en met mijn kundige blik zag ik dat deze los in het kastje stond en dat de stekker aan de achterkant in het stopcontact zat. Dus trok ik de hele zooi eruit.
Voordat ik wegging heb ik natuurlijk alles netjes teruggezet en tijdens het uitchecken dacht ik bij mezelf, het is misschien wel goed om het even te melden. Terwijl ik dit aan de dame bij de balie vertelde, zag ik haar kijken zo van: “Oké, dit heb ik nog niet eerder meegemaakt”. Dus om de stilte en de ongemakkelijkheid te verbreken, zei ik liefdevol: “Misschien moet je even een notitie maken, zodat iemand kan checken of ik het allemaal weer goed heb teruggezet?”. Waarna de dame in kwestie inderdaad driftig een notitie maakte in de computer.
Naast stekkers uit het stopcontact halen van koelkasten, wekkers, iPads en telefoons heb ik ook regelmatig gevraagd naar een andere kamer, omdat er bijvoorbeeld een niet geluidsdichte tussendeur in zat. Dus zoals je misschien hebt kunnen concluderen, ben ik erg gevoelig voor geluid. En ook voor licht trouwens. Als ik rond kerst in de Intratuin ben, word ik op een bepaald moment helemaal niet goed van die kerstlampjes.
Binnen Insight zijn er meerdere deelnemers die dit met mij delen, dus heb ik vaak interessante gesprekken met het personeel op de locaties waar ik de Insight live meetup organiseer. Steeds als ik aankom op de locatie van de meetup stel ik namelijk vragen als: “Mag de muziek uit? Nee, niet zachter, helemaal uit.” En: “Kunnen die knipperende lampjes uit? Ja, ik weet dat het voor de sfeer is, maar zet ze toch maar uit.”
Ik kan mij daarom best voorstellen dat de medewerkers van de meetup locatie soms denken: “Wat gaat hier gebeuren? Wat voor rare groep mensen gaan we hier straks binnenkrijgen?”. Tegelijkertijd krijg ik bijna altijd achteraf te horen dat het personeel verbaasd is over de fijne energie die er hangt tijdens zo’n meetup en dat ze soms mensen binnen zien komen die het heel spannend vinden en die vervolgens na vijf minuten al heel geanimeerd met andere deelnemers zitten te kletsen. We laten dus in ieder geval een goede indruk achter ;).
Als ik het trouwens heb over die overgevoeligheid voor licht en geluid, dan kun je dat ook herkennen als je alleen herkenning vindt in HSP. In de gratis introductie masterclass over hoogbegaafdheid ontdek je meer over het verschil hiertussen, zodat je kunt gaan ontdekken of er bij jou sprake is van meer dan alleen HSP. Meld je hier aan voor de gratis introductie masterclass over hoogbegaafdheid.
Wil je trouwens deelnemen aan de komende Insight meetup? Meld je dan meteen even aan voor Insight. Volgende maand hebben we namelijk al de volgende gepland staan! Met Insight ontdek je ook je blauwdruk en meer over hoogbegaafdheid, zodat je jouw mooie gaven nog veel meer kunt gaan benutten. Meer info over Insight vind je hier.
Wat is jouw meest ‘rare’ verzoek? Laat je het ons weten onder de blog.
–
PS. Heb je de introductie masterclass over hoogbegaafdheid al gezien? Dan is de masterclass ‘Van last naar gave’ een mooi vervolg. In deze masterclass ontdek je waarom je als hoogbegaafde vooral de lasten kunt ervaren en wat je kunt doen om juist de voordelen te gaan benutten. Aanmelden voor de gratis masterclass kan hier.
Meer ontdekken over jezelf en hoogbegaafdheid? Dan hebben we deze mooie opties voor je:
Ik moest heel erg lachen om de titel. Ik heb dit namelijk heel vaak gehoord, maar dan over mijn leerlingen. “wat zijn dat een rare leerlingen”. Ik geef les aan gymnasiumleerlingen op havo/vwo-scholen en al mijn hele carrière heb ik van collega’s gehoord dat mijn leerlingen raar zijn. Ik antwoord meestal dat dat prima bij mij past, ik ben namelijk ook raar.
Ik heb nog nooit in hotels, restaurants etc. om veranderingen gevraagd, maar ik doe dat wel voor mijn ‘rare’ leerlingen. Die hebben namelijk vaak andere behoeften dan de gemiddelde puber. Groepswerk bijvoorbeeld. Ik vind het een nobel streven dat leerlingen met verschillende typen mensen leren samenwerken, maar soms mag dat oefenen best wat minder heftig. Dus misschien met z’n tweeën als er geen anderen leerlingen bij hen passen. Kennismakingsdagen zijn ook zoiets, daar mogen mijn leerlingen ook van mij kiezen wat er wel/niet lukt. Dan vind ik het prima dat mijn collega’s mij raar aankijken wanneer ik vraag of er een aanpassing gedaan kan worden voor mijn leerlingen. Mijn leerlingen worden al genoeg geconfronteerd met drukte en andere mensen in de wereld buiten school.
Wat moet het een verademing zijn voor jouw leerlingen om zo’n als lerares te hebben Annette. Dankjewel voor je reactie.
Klinkt ook heel herkenbaar. Tegenwoordig heeft vrijwel iedere kamer een airco die vrijwel altijd veel herrie uitmaakt. Oordopjes helpen nog wel, maar beperkt.
11000 uur aan vlieguren, elke week 2-3 maal in het buitenland. Grote irritaties…knipperende rookmelders…ratelende airco of zoemende koelkasten en buiten-geluid van een gang /lift of aan de weg gelegen hotel.
Oh nee, dat klinkt inderdaad heel vervelend Marcel. Fijn dat je reageert.
Ik slaap gelukkig niet vaak in hotels, maar ik heb het omgedraaid: ik leg me erbij neer dat ik niet ga slapen, en neem genoeg te doen mee – goede boeken, achterstallige kranten, een klusje dat nog af moest….
Omdat ik van mezelf hiet hóef te slapen valt het vaak reuze mee (goed saai werk meenemen helpt).
Dankjewel voor je reactie Antoinette.
O wat is dit herkenbaar! Als ik in een kamer van een hotel of B&B kom, is het eerste wat ik doe het uittrekken van de stekker van de frigo (als die er is) en liefst ook van de televisie. Als dat niet lukt, leg ik een kussen of iets gelijkaardigs voor het rode lichtje dat meestal onderaan de televisie brandt. De laatste keer ontdekte ik echter een nieuwe stoorzender, die ik niet kon uitzetten: het lampje van de branddetector tegen het plafond, die om de x seconden oplicht. Dus ja, ook ik ben heel gevoelig voor licht en geluid. Ook voor geuren trouwens: ik heb ooit aan een vriendin gevraagd of ze de bananenschil die duidelijk al enkele dagen op haar tafel lag, wilde wegdoen. Ik kon me simpelweg niet concentreren op ons gesprek door de indringende geur van de schil. Ooit heb ik ook in een restaurant aan mijn tafelgenoot gevraagd om van plaats te verwisselen. Ik keek namelijk recht op een schilderij van een schip in een storm en ik werd misselijk als ik ernaar keek.
Als ik op hotel ben dan moet ik altijd het rode stand by lampje van de tv afdekken of ik kan niet slapen
Leuk dat je reageert Lunday.