Van last naar gave

Adrienne van den Bos Hoogbegaafdheid 7 Comments

Zelf vind ik hoogbegaafdheid echt prachtig. De afgelopen jaren heb ik veel gewerkt met uiteenlopende hoogbegaafden vol met unieke ideeën en kwaliteiten. Maar. Ik heb ook gezien dat veel HB’ers vastlopen en hun potentieel nooit echt tot ontwikkeling hebben kunnen brengen, simpelweg omdat het hen ontbrak aan de juiste inzichten over hoogbegaafdheid en zichzelf. Zonde, want dat is echt niet nodig.

Wat je moet weten over jouw hoogbegaafdheid

Op de eerste plaats dat je hoogbegaafd bent, en dus anders bent. En op de tweede plaats dat je weet welke impact dat heeft op je leven, werk en relaties.

Wanneer je niet begrijpt wat hoogbegaafdheid voor jou betekent, is het alsof je een puzzelstuk van jezelf mist wat jou belemmert in het doen van de juiste dingen. Je weet ook vaak niet wat dan de juiste dingen zijn voor jou. Je bent eigenlijk vooral bezig met het volhouden en overleven. Ik kom helaas ook veel volwassenen tegen die er pas op latere leeftijd achter komen dat ze hoogbegaafd zijn. En de bijna standaard reactie ik dan krijg is:

‘Als ik eerder had geweten dat ik hoogbegaafd ben, had ik zo veel anders gedaan. Het had me de pijn gescheeld van het me anders en onbegrepen voelen. Het had me de inzichten gegeven in hoe ik mijn anders-zijn kan inzetten als kracht en dat ik niet alleen ben.’

Dat gaat me echt aan het hart, want eigenlijk loop je gewoon achter als je niet weet welke rol hoogbegaafdheid in je leven speelt, omdat je, ook al wil je wel, steeds maar niet vooruit komt, op de rem staat en op zoek blijft naar de juiste inzichten over jezelf terwijl je tegen allerlei dingen blijft aanlopen.

Hoogbegaafdheid is niet het probleem

Ik vind het echt doodzonde dat er zo veel hoogbegaafden zijn die op een berg aan potentieel zitten en zo veel meer kunnen dan wat ze nu aan het doen zijn. Dat ze vooral problemen ervaren in het leven, in hun werk en relaties en niet weten dat het echt anders kan.

Hoogbegaafdheid veroorzaakt op zichzelf namelijk geen problemen. Hoogbegaafdheid is alleen een ander zijns-niveau. Problemen ontstaan wanneer je niet begrijpt wat hoogbegaafd-zijn voor jou betekent. Als je niet weet welke rol het speelt in je leven en in welke omgevingen jij wel of niet past. En als je niet helder hebt wat jouw weg is.

Wanneer je dat wel begrijpt kun je juist van jouw eigenaardigheden jouw kracht maken. Dan ga je het zien als gave in plaats van last en kun ook veel meer uit jezelf en het leven halen. Dan kun je jouw energie richten op de juiste dingen en gezien worden voor de unieke kwaliteiten die jij hebt in een omgeving die bij jou past. Dan pas kun je jouw rol in de samenleving gaan vervullen en gaan doen wat voor jou de bedoeling is, wat jou het meeste plezier geeft en waarmee je het meeste van betekenis bent voor de wereld om je heen.

Van last naar gave

Weet je, zelf heb ik ook gezeten waar jij nu zit en ik ken alle HB kwaaltjes, zoals aanpassen, je alleen en onbegrepen voelen, je inhouden, denken dat je dom bent, steeds van baan moeten wisselen omdat je weer een conflict hebt of je zit te vervelen op je werk. Ik heb het allemaal meegemaakt, net als de hele tijd het gevoel hebben dat ik op de rem leef en dat er iets niet klopt, dat ik een bepaal puzzelstukje van mezelf mis.

Gelukkig kwam ik er al op relatief jonge leeftijd achter wat hoogbegaafdheid wel is, en daarmee dat wat ik altijd had gevoeld juist was, dat ik dus niet gek ben, maar wel anders en dat dat ook de bedoeling is. Het ging mij er overigens helemaal niet om dat ik mezelf hoogbegaafd kon noemen, maar wel dat ik begreep wat het voor mij betekende.

Het was het puzzelstukje wat nog ontbrak en ook meteen de realisatie dat ik met mijn anders-zijn ook iets anders te doen heb en dat ik mijn eigen pad mag gaan belopen, dat ik niet hoef te voldoen aan alle verwachtingen van anderen. Dat ik gewoon ik mag zijn. Dat heeft mijn leven in alle opzichten veranderd. Ik leerde daarna ook steeds beter begrijpen wat ik nodig heb en leuk vind, hoe ik tot mijn recht kom. Ik leerde steeds beter begrijpen hoe ik erachter kom wat bij mij past en welke omgevingen en mensen mij energie geven of juist kosten. En ik leerde steeds beter begrijpen hoe ik erachter kom wat bij mij past en welke omgevingen en mensen mij energie geven of juist kosten.

Als ik kijk naar mijn leven nu, dan ben ik intens dankbaar dat ik ben waar ik nu ben en dat ik zo veel mooie mensen mag helpen bij het maken van deze reis. Ik zie mijn hoogbegaafdheid als één van mijn belangrijkste krachten en ik weet dat dit voor jou ook mogelijk is. 

Wil je meer begrijpen over hoogbegaafdheid en die rol die je als hoogbegaafde in de samenleving te vervullen hebt? Volg dan mijn GRATIS online Masterclass over hoogbegaafdheid.


Heb jij mijn E-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Die kun je hier gratis aanvragen!

 

Ik wil het E-book!

Vorige blogVolgende blog

Comments 7

  1. Dank je voor de artikelen etc. Ik ben denk ik niet hoogbegaafd (mijn IQ is 129) maar wel op het randje.. Ik herken enorm veel bij mezelf en bij sommige familieleden. Is het eigenlijk zo dat het erfelijk is? Of dat het vaker voorkomt dat familieleden ook HB zijn?
    Ik ben sinds anderhalf jaar zelfstandige en ik combineer daarin alle dingen die ik fijn vind, mij energie geven, en waar ik ‘op mijn plek’ ben (opvoedcoach, illustrator, docent drama/tekenen/schilderen) Heerlijk! Ik heb zo mijn eigen baan gecreëerd. Het fijne daarin was wel dat de mensen om mij heen al heel lang zeiden: “Zou jij niet eens gaan doen waar je zo heel goed in bent..? ” een soort bevestiging dus. Ik realiseer me dat ook dát misschien voor een HB-er heel nodig is. Dank je dus voor je artikelen, het bevestigt een heleboel.

  2. Hoi aan alle gelijkdenkenden,
    Ik ben 65 jaar jong en heb 60 jaar last ondervonden door mijn ‘anderszijn’ !
    Door het lezen van Adrienne’s E-book ben ik tot het besef gekomen dat het ook anders
    had kunnen lopen in mijn leven…
    Doe dus niet zoals ik en wacht niet te lang… het leven kan mooi zijn ook voor hoogbegaafden!
    Vriendelijke groeten,
    Maurice

    1. Hallo Maurice,

      in je tekst staat dat je 60 jaar last had. Betekend dit, dat je toen pas ontdekte dat je Hoogbegaafd was, of dat je toen begreep welke problemen daaruit voortkwamen?
      Ik ben 55 jaar en weet pas sinds een paar maanden dat ik misschien hoogbegaafd ben. Schoorvoetend moet ik toegeven dat het bijna niet anders kan. Maar hoe paradox: zo dom dat ik het al die tijd niet heb ge merkt.
      Nu ben ik een tijdje bezig geweest met lezen erover, etc. Zal het me nog lukken om uit deze shit te komen, na al die jaren. De moed zakt me steeds meer in de schoen. Nu lees ik je mail en denk: is er dan voor mij ook hoop?
      MvG,
      Yvonne

  3. Okay ik ben anders. Mijn gedachten zijn als een wolk spreeuwen die zwermen zonder te botsen. Elke spreeuw heeft/krijgt een plaats. Het duurt alleen een tijd. Ik heb geduld en soms minder.

    1. Hoi Ludwig, in mijn hoofd klappen die spreeuwen regelmatig tegen elkaar aan. Dat geeft een hoop onrust, maar ook een hoop interessante ideeën ☺.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *