De juiste werkomgeving

De juiste werkomgeving

Adrienne | Gifted People Hoogbegaafdheid 19 Comments

Heel wat jaren geleden was er een reclame op tv van Calvé Pindakaas over ‘Pietertje’ van den Hoogenband. Pietertje staat een poging te doen tot voetballen, en dat lukt voor geen meter (deze reclame). Even later duikt hij het water in en blijkt hij daar wel het één en ander te kunnen. Dat Pieter een goede zwemmer is, is alleen weinig waard op het voetbalveld. Was hij in de voetbalomgeving gebleven, dan had hij zijn hele leven het gevoel gehad dat hij incompetent was.  

Je omgeving bepaalt in hoeverre je tot je recht komt 

Voor ieder mens geldt dat als de omgeving niet aansluit bij wie je bent, je het heel moeilijk gaat krijgen. De omgeving waarin je functioneert heeft namelijk een grote invloed op je mindset, je zelfvertrouwen, je functioneren en de mate waarin je jouw kwaliteiten tot uiting kunt brengen.  

Als hoogbegaafde heb je nog een extra uitdaging bij het vinden van de juiste omgeving, omdat je anders bedraad bent en daarom andere werkvoorwaarden hebt. Deze werkvoorwaarden zijn de voorwaarden waar jouw werk aan moet voldoen om er plezier en de juiste hoeveelheid uitdaging in te kunnen vinden.  

Als je jouw werkvoorwaarden niet kent, is de kans groot dat je in een omgeving terecht komt die niet bij je past. En helaas zien we dat bij veel hoogbegaafden. Deelnemers die in ons Insight programma stappen, doen dat ook vaak vanuit een werkgerelateerd vraagstuk. Ze zoeken een volgende stap op het gebied van werk, omdat ze: 

  • Zien wat anderen niet zien of kunnen overzien, waardoor er dingen fout lopen die niet fout hadden hoeven gaan 
  • Te snel gaan voor collega’s en leidinggevenden, waardoor ze niet begrepen worden en teruggefloten worden  
  • Overal verbeteringen zien en aangeven, waardoor de baas geïntimideerd raakt  
  • Niet gezien worden voor alles wat ze achter de schermen doen en voor alle brandjes die ze blussen 
  • Te enthousiast, te proactief en te direct worden genoemd 
  • Geen uitdaging (meer) ervaren in het werk 

Zwemmer of voetballer? 

Als je dit herkent en in een omgeving zit die niet bij je past, zul je veel strijd moeten leveren om te kunnen blijven functioneren. Je voelt je dan vooral onbegrepen en niet gewaardeerd. Deze omgeving past namelijk niet bij jouw natuur. Je staat als zwemmer te voetballen. En dat kost niet alleen veel energie, je mist ook de mogelijkheid om jouw ‘zwemtalent’ verder te ontwikkelen. 

Als je als zwemmer staat te voetballen, is het niet meer dan logisch dat je hoogbegaafdheid gaat ervaren als last. Daarom is het belangrijk dat je kritisch bent op je omgeving. Ook al heb je nu steeds gewerkt in functies waarin je klein werd gehouden, te snel ging voor anderen en geen aansluiting kon vinden met collega’s. Er zijn ook echt andere omgevingen. En soms mag je die omgeving zelf creëren.   

Wat kun je doen? 

Weet wat jij nodig hebt in jouw werkomgeving (jouw werkvoorwaarden) en in welke omgeving jij het beste tot je recht komt. Communiceer met je werkgever over hoe jouw werk beter zou passen voor jou. Soms zijn er maar kleine aanpassingen nodig die al een groot verschil maken voor jouw werkplezier. In mijn boek ‘Nooit meer ruzie met je baas’ ontdek je daar meer over. 

Durf ergens weg te gaan als het niet past. Het is niet de bedoeling om ergens jarenlang te blijven als het niet meer klopt voor jou. Probeer natuurlijk eerst wel wat je kunt om je werkomgeving beter te laten passen bij jou, maar durf ook de beslissing te nemen dat iets niet meer jouw plek is. 

Als je de juiste werkomgeving hebt gevonden, weet dan dat de juiste werkomgeving niet altijd de juiste werkomgeving blijft. Blijf daarom steeds toetsen of wat je doet nog past bij de weg die je wilt bewandelen. Blijf nadenken over jouw ideale werksituatie. Vanuit die helderheid kun je steeds weer vinden wat je zoekt, waar je het meest naar verlangt. Dat heeft ook alles te maken met de richting die jij op wilt. En daar ga ik je in de volgende blog meer over vertellen ;). 

Heb jij al de juiste werkomgeving gevonden? Laat je het weten onder deze blog? 

 

Yes, ik wil graag dat e-book! Je ontvangt dan ook de wekelijkse HB updates gemakkelijk in je mail.
Heb je de masterclass over hoogbegaafdheid al gevolgd? Je kunt gratis deelnemen en je hier aanmelden voor de eerstvolgende.

Vorige blogVolgende blog

Comments 19

  1. Dank jullie wel, allemaal! Fijn dat we in ieder geval elkáár begrijpen 🤓 En ja, Jan, vergaderingen… Dat er altijd iemand is die tien minuten later hetzelfde zegt als jij dus die tien minuten daarvoor hebt gedaan en men dan op diegene reageert dat dat een goed idee is, wat natuurlijk prima is, want dan wordt er iets gedaan dat goed is 😏 ook al heeft het idee ineens een andere afzender gekregen…!
    En wat een heerlijke reactie van Marijke! Ha! Veel plezier! Groeten allemaal, Hans

  2. Een late reactie, maar ik kan het niet laten: wat me elke keer raakt is dat jullie degenen zijn die het veld moeten ruimen, die moeten vertrekken. Natuurlijk, het aantal reacties hier is beperkt, er zullen ook genoeg HB’ers zijn die wèl gewaardeerd worden op hun werkplek, maar toch: ontslag/geen verlenging arbeidsovereenkomst, burn out, langdurige arbeidsongeschiktheid. Ik vind het een verdrietige uitkomst en het maakt me ook een beetje moedeloos. Alle gesprekken over diversiteit en inclusie ten spijt, mijn ervaring is dat je (ik😉) vooral niet anders mag zijn. Ik heb me serieus afgevraagd of ik misschien een ASS had, omdat ik het verwijt kreeg onvoldoende sensitief te zijn en geen rekening zou houden met onderlinge verhoudingen. Herkenbaar?

  3. Hasn,

    Zoals iedereen zegt zó herkenbaar. Ik zit in een werkomgeving waar mijn collega’s vinden dat ik (op vergaderingen) voor de meute uitloop. Te snel een conclusie en bevindingen heb die zij, na 2 uur vergaderen, dan ook wel hebben.
    Maar ja 56…… (ben ik ook), ik doe mijn job met 2 vingers in de neus. Maak opmerkingen naar management ter verbetering van het proces, waar ze niets mee doen.
    Ik heb er mij bij neergelegd: doe mijn ding en ze zoeken het maar uit. ik verdien prima: ik moet ook mijn rekeningen betalen en leuke dingen blijven doen.
    Maar toch héél stiekem droom ik er van om ontslagen te worden om dan iets te doen waar ik op mijn tenen moet lopen, uitgedaagd word en trots ben op hetgeen ik gedaan heb…….. (in mijn werk).

    1. Jee, wat herkenbaar! Ook ik ben 56 en ben bij redelijk wat werkgevers vertrokken omdat ik of niet begrepen werd, om mij zaken niet gegund werden. Ik dacht dat het dan was omdat ik een vrouw was en hij, een veel jongere manager het niet kon hebben dat ik zaken overzag en oplossingen bood. Zaken overzien , met tips komen ,die dan vervolgens niet worden gebruikt maar wel na een tijd dezelfde tips van een ander accepteren overkwam me vaak. Nu ben ik opnieuw op zoek naar een passendere baan. Fijne dag en succes!!

    2. Jammer om te lezen Jan, dat je toch net een beetje uitdaging mist in je werk. Hoogbegaafd of niet, als mens zoek je een bepaalde mate van zekerheid. Maar wanneer je helder maakt hoe jij jouw leven wilt leven, wie je wilt zijn/bent en wat je wilt bereiken, ga je ook zien welke kleine stappen je in de juiste richting kunt gaan zetten. Dan ga je zien hoe je kunt “ontsnappen”. Niet meteen nu, maar wel wat je nu al kunt doen. Ik hoop dat je blijft zoeken naar wat wel past, want een net-niet-leven is zonde van jou en jouw kwaliteiten. Dit is trouwens ook een belangrijk onderdeel van het Insight traject. Je bent altijd welkom om een gratis online masterclass te volgen. https://giftedpeople.eu/gratis-masterclass/

  4. Lindy; nog 13 jaar langer dan Hans; met zijn 56 jaar. Hou vol!
    Ikzelf heb onlangs de eindstreep gehaald. Joechei!! Ben nu aan het “shoppen”zo noem ik het: tekencursus, collagecursus, oogstgenoot in gemeente-moestuin met duurzaamheidsideologie, zangkoor met vooral het verbinden als hoofddoel, ouderenbond ook om de eenzaamheid te verminderen, een blog beginnen om mezelf te kunnen uiten … Adriennes blogs lezen en over mezelf leren… heerlijk om nu allemaal te doen: elke dag opschrijven wat mijn ideeën zijn en er eentje uitpikken die blijft hangen in mijn hoofd , waarin ik al die dingen (o.a. verbinden, milieu) combineer, om op mijn eigen manier mijn steentje te kunnen bijdragen aan de wereld. .. Wat dacht je van een appje/kaartje aan iemand in de buurt met: “MAG IK….jouw kliko even gebruiken? Dan kom ik naar je toe en raap al het zwerfvuil onderweg op. (Wat zei je? koffie?)” Daar kan ik ook een collage van maken! En die appen! Alles is mogelijk! Ik kwam een kennisje tegen van het koor: probeerde het op haar uit: “Zeg…kan ik je kliko even gebruiken?”zei ik, na onze babbel over het het zingen dat weer niet doorging door corona. Toen ik vervolgde:”Dan kom ik naar je toe en ruim onderweg al het zwerfvuil op” zei ze gelijk spontaan: “Natuurlijk! Wat leuk! En dan zet ik wel koffie! En dan moet je me ook eens vertellen waar je die grijpstokken kan krijgen om rotzooi op te pikken!”
    Een paar vliegen in één klap…toch? en dat is nog maar één van de ideetjes! Maar …eerst nog die blauwdruk weer eens opfrissen…want… wat vind ik nou het leukste van al die leuke dingen om te doen! Hoe kom ik het dichtst bij mijn eigen gevoel. Nu mag het! Ik ben niet meer geremd door schuldgevoelens (WAO) Want dat trok een stevige wissel op mijn leven: na burnout uiteindelijk de WAO in… of door persoonlijke blokkades om mijn partners inkomen te gebruiken voor dingen die hij niet leuk vindt. Het is MIJN pensioen! Hou vol, Lindy , Hou vol Hans, jullie hebben Insight eerder ontdekt dan ik. Er kan nog zoveel moois van komen in jullie leven! En dan met pensioen, als kers op de taart… (hoop ik, ja, ik gun het jullie zo!)

  5. Weer een ontzettend herkenbaar blog, dank Adrienne. Maar ook de reacties zijn weer heel herkenbaar, vooral die van Hans :-). Zelf loop ik ook, vroeger onbewust maar tegenwoordig kan ik het plaatsen, aan tegen het rijtje dat in het blog genoemd wordt. Sinds 2 jaar (een burn-out en behandeltraject verder) begrijp ik waarom ik sneller verbanden zie en ook sneller uitgekeken ben op een rol/functie.
    Jammer is alleen dat ik ook mag ervaren dat niet iedere ‘middle manager’ het begrijpt als je e.e.a ter sprake brengt zodat uiteindelijk de, laat ik maar zeggen, niet handige besluiten worden genomen.
    Net als Hans loop ik ook aan tegen het vraagstuk of ik wel of niet als ZZP’er verder ga (inmiddels ben ik bijna 60).

    Echt een oplossing heb ik nog niet, maar ben blij met de herkenbare blog’s geven mij herkenning en ook wel inspiratie

    1. Voor jou dezelfde reactie als voor Jan. Hoogbegaafd of niet, als mens zoek je een bepaalde mate van zekerheid. Maar wanneer je helder maakt hoe jij jouw leven wilt leven, wie je wilt zijn/bent en wat je wilt bereiken, ga je ook zien welke kleine stappen je in de juiste richting kunt gaan zetten. Dan ga je zien hoe je kunt “ontsnappen”. Niet meteen nu, maar wel wat je nu al kunt doen. Ik hoop dat je blijft zoeken naar wat wel past, want een net-niet-leven is zonde van jou en jouw kwaliteiten. Dit is trouwens ook een belangrijk onderdeel van het Insight traject. Je bent altijd welkom om een gratis online masterclass te volgen. https://giftedpeople.eu/gratis-masterclass/

  6. Heel herkenbaar. Ik ben binnen 2 jaar uitgekeken op elke job. Ik ben nu een tijdje ZZP-er en het werkt beter voor mij: de gedachte dat ik tijdelijk ben ingehuurd en geen onderdeel van het meubilair ben, geeft mijn hoofd meer vrijheid. Het simpele concept van: “Uurtje factuurtje” vergroot mijn gevoel van zelfbeschikking. Als ZZP-er is er ook vaak een klus te doen (niet passen op de winkel), wat handelingsruimte geeft. Alsnog moet ik mij af en toe wel inhouden, want ik zie veel dingen en ben altijd 10 stappen vooruit. Daarom heb ik de neiging om de directrice aan te gaan sturen. Ik weet dat dat een no-go is. Hoewel ik het wel probeer: via de indirecte weg ;-).

  7. De HBO-skool waar ik werk heeft slecht gescoord op de Nationale Studenten Enquete (NSE). De teamleider heeft wat toverwoorden uitgesproken
    op de studiedag daarover. Collectieve professionaliteit. De vakprofessional, de ontwikkelprofessional, professional judgement. Onderlinge afhankelijkheid, wat betekent werken aan synergie, en daarbij bereid zijn ons gelijk in te leveren. En een hele reeks van taken, rollen, focusgroepen, alles keurig uitgewerkt in vooral verantwoordelijkheden.
    Veel collega’s komen in meerdere focusgroepen, ik ook, maar vraag me niet welke. Oh ja, de studenten zijn niet echt benaderd over de lage NSE score en de betekenis ervan. Die worden sowieso niet benaderd bij het ontwikkelen van hun onderwijs.
    Okay, mijn werkomgeving verandert nogal. Nog meer controle en beheersing om volgend jaar beter te scoren op de NSE. Ik geloof er niet in. Zeker niet met deze teamleider, die bovendien aan het begin van de teamvergadering de namen noemt van de collega’s die zich hebben afgemeld (+reden) en van de z.k.a. collega’s, en daarbij opmerkt dat hij hen nog wel even zal benaderen.
    Ik moet maar even zien hoe ik hierin mezelf trouw kan blijven. Tot nog toe lukte dat aardig, de enige groep waarop ik me focus zijn de studenten en daar heb ik plezier in. 🙂

  8. Hoi,
    Zo herkenbaar, de punten die je benoemd.
    Het rottige vind ik, dat bijna altijd iedereen meer dan blij is met mij, behalve degene die over mijn functie (en aanblijven daarvan) gaat. Dat is zo’n beetje de story of mijn werkende leven…
    Op dit moment ben ik bij een coach om het e.e.a. weer op de rit te krijgen nu ik wederom werkloos ben. Voor haar geen makkie omdat ik zelf een (ex) counselor coach ben 😉 en voor mij niet makkelijk om iets ‘passends’ te vinden met m’n 56, dat al als oud gezien wordt, terwijl ik toch door moet tot m’n 67ste.
    De toverletters lijken maar steeds ZZP te zijn, maar niet voor mij. Lastig. Nog steeds.
    Ga zo door met je blogs; heel fijn (over het algemeen, maar dat heeft meer met mijn reactie op jouw stukken te maken, dan met de stukken zelf…).
    Groet, Hans

    1. En ik nog 13 jaar langer dan jij, Hans! Uiteindelijk valt alles vast op zijn plaats. Alle goeds voor jou! Heel hartelijke groet, Lindy

    2. Hasn,

      Zoals iedereen zegt zó herkenbaar. Ik zit in een werkomgeving waar mijn collega’s vinden dat ik (op vergaderingen) voor de meute uitloop. Te snel een conclusie en bevindingen heb die zij, na 2 uur vergaderen, dan ook wel hebben.
      Maar ja 56…… (ben ik ook), ik doe mijn job met 2 vingers in de neus. Maak opmerkingen naar management ter verbetering van het proces, waar ze niets mee doen.
      Ik heb er mij bij neergelegd: doe mijn ding en ze zoeken het maar uit. ik verdien prima: ik moet ook mijn rekeningen betalen en leuke dingen blijven doen.
      Maar toch héél stiekem droom ik er van om ontslagen te worden om dan iets te doen waar ik op mijn tenen moet lopen, uitgedaagd word en trots ben op hetgeen ik gedaan heb…….. (in mijn werk).

    3. Dankjewel Hans voor je fijne woorden. Ik ga ze zeker delen. Hoogbegaafd of niet, als mens zoek je een bepaalde mate van zekerheid. Er moet brood op de plank komen. Hypotheken, kinderen, partners en baanzekerheid worden ingezet als argument om te blijven zitten. We praten onszelf behoorlijk wat aan om te rechtvaardigen dat we werk doen waar we geen interesse (meer) in hebben, geen bezieling voor voelen. Maar hoe goed we ook zijn in het onszelf overtuigen, onze lichaam en geest prikken daar uiteindelijk altijd doorheen. Je kunt niet eindeloos blijven volhouden wat niet de bedoeling is voor jou. Maar wanneer je helder maakt hoe jij jouw leven wilt leven, wie je wilt zijn/bent en wat je wilt bereiken, ga je ook zien welke kleine stappen je in de juiste richting kunt gaan zetten. Dan ga je zien hoe je kunt “ontsnappen”. Niet meteen nu, maar wel wat je nu al kunt doen. Ik hoop dat je blijft zoeken naar wat wel past, want een net-niet-leven is zonde van jou en jouw kwaliteiten. Dit is trouwens ook een belangrijk onderdeel van het Insight traject. Je bent altijd welkom om een gratis online masterclass te volgen. https://giftedpeople.eu/gratis-masterclass/

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *