Wat maakt jou intens?

Wat maakt jou intens?

Adrienne van den Bos Hoogbegaafdheid, Levensinvulling 57 Comments

De blogs die gaan over het intens-zijn, zoals de blog ‘een beetje ‘extra’, maken steeds veel los heb ik gemerkt. Dat snap ik ook wel want als hoogbegaafde ben je wat intenser dan de meeste mensen om je heen. Daardoor reageren mensen soms met opmerkingen die eigenlijk zeggen: ‘Doe daar maar even een beetje minder van’. En dat voelt als een afwijzing. Omdat jij de persoon die je bent, niet helemaal mag zijn. Omdat je een deel van jezelf uit moet zetten, thuis moet laten. 

Maar dat je als hoogbegaafde intens bent en doet, maakt dat juist dat je iets unieks toe te voegen hebt aan de omgevingen waar jij in functioneert. Het betekent ook dat je gevoelig bent voor bepaalde valkuilen. Daarom is het belangrijk dat je weet wat jou intens maakt en hoe je jouw leven inricht zodat je dat kunt zijn, zonder de valkuilen te ervaren. 

Hoe ben je intens? 

Als je kijkt naar de persoon die je bent, waar word je dan vooral op aangesproken, welke ‘te’s’ word je genoemd? Dat zijn de dingen waar je intens in bent. Je daarvan bewust zijn, maakt het ook mogelijk om dat van jezelf te gaan accepteren. Ik ben bijvoorbeeld heel intens als ik enthousiast ben over iets, dan kan ik daar helemaal in opgaan. Ik ga er ook in hoge snelheid over praten. Daardoor werd mij nog weleens verteld dat ik wat ‘veel’ was en dat ik moest leren om langzamer te praten. Wat ik oprecht heb geprobeerd, maar wat ik niet voor elkaar krijg.  

Toen ik ging accepteren dat ik een snelle prater ben, gecombineerd met het meer bewandelen van mijn eigen pad, gebeurde er iets moois. Ik kreeg ineens complimenten over hoe fijn het is dat ik zo snel praat. En dat mijn video’s de enige video’s zijn waarbij mensen niet klikken op ‘afspelen op dubbele snelheid’, want dat zit er bij mij al automatisch ingebouwd. Oftewel doordat ik ontdekte dat ik hierin intens was, dat accepteerde van mezelf en dat bleef doen, trok ik de mensen aan die dat juist fijn vonden. En met die mensen werk ik ook weer het liefst samen. Win-win dus.  

Waar ik ook intens in ben, is in het ervaren van prikkels. Daarom heb ik veel moeite met het functioneren in drukke omgevingen. Ik heb ook nooit goed kunnen werken op kantoor bijvoorbeeld. Door alles wat er dan op zo’n dag om mij heen gebeurde, kwam ik uitgeput thuis en had ik het gevoel dat ik helemaal niet zo veel voor elkaar had gekregen omdat ik gedurende de dag ook vooral zo moe was.  

Mijn natuurlijke levensritme past daarnaast ook totaal niet bij hoe dingen georganiseerd zijn in het bedrijfsleven. Ik heb namelijk hoge pieken in productiviteit in de vroege ochtend en diepe dalen in de voormiddag. Als ik dan niet de tijd heb om even op te laden, ben ik de rest van de dag minder productief. Voor mij werkt het beter als ik dan een wandeling maak of een dutje doe. Dan ben ik daarna gewoon weer scherp. 

Om te weten hoe je intens bent, kun je dus in ieder geval voor jezelf de volgende vragen beantwoorden: 

  • Als je kijkt naar de persoon die je bent, waar word je dan vooral op aangesproken, welke ‘te’s’ word je genoemd?  
  • Als je kijkt naar de omgevingen waar jij in functioneert, waar raak je dan snel in overprikkeld Waar vind je het moeilijk om je eigen grenzen te bewaken? 
  • Als je kijkt naar jouw natuurlijke levensritme, hoe ziet dat er voor jou dan uit? 

Wat kun je doen? 

Weet dat het beetje extra dat je bent, het beetje ‘te’ dat je bent, altijd in verhouding is tot waar jij je begeeft. Ben je met gelijkgestemden, dan zul je minder snel ‘te’ genoemd worden, de ander is namelijk ook een beetje ‘te’ zoals dat jij bent. Daar kun je elkaar dan in vinden. 

Ga voor jezelf na welke ‘te’s’ passen bij jou. Hoe jij intens bent en wat dat betekent voor wat jij nodig hebt. 

Onderzoek daarnaast, als daar sprake van is, wat ervoor zorgt dat je overprikkeld raakt, jouw eigen grenzen overschrijdt en hoe je meer kunt leven naar jouw natuurlijke levensritme. Wat klopt bij jouw blauwdruk. 

— 

Wat maakt jou intens? Laat je het mij weten onder deze blog? 

Heb jij het e-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Dat kun je gewoon gratis aanvragen:

Yes, ik wil graag dat e-book! Je ontvangt dan ook de wekelijkse HB updates gemakkelijk in je mail

Vorige blogVolgende blog

Comments 57

  1. Mijn ervaring is dat met snel en veel praten veel mensen afhaken. Erg frustrerend omdat ik lang dacht dat dit aan mij lag.
    Ik was niet interessant of ik had het mis.
    Een kunst is wat je wil vertellen samen te vatten in minder woorden en toch veel te zeggen. Die woorden kun je dan ook rustiger uitspreken.
    Niet iedereen begrijpt het dan alsnog, maar de communicatie met anderen voelt dan wel veel beter.

    1. Post
      Author
  2. Hey Adrienne,
    Ik volg je blog nu al een tijdje. Ik moet zeggen dat ik enorm uitkijk naar je volgende post en heb me dan toch maar ingeschreven voor je masterclass 😉
    Je doet fantastisch werk. Dank je daarvoor. Ook dank aan alle naakte verhalen; als ik iets te heb is het moed maar moed om mijn blootje te gaan staan, is een klein werkpuntje vanwege eerdere negatieve ervaringen. Aldus dank jullie allen! Heel inspirerend.
    Doe zo verder!
    En nodig me gerust uit als er een (al dan niet vituele) meet komt én ik het land uit mag 😉

    1. Post
      Author
  3. Ik haak af als mensen te langzaan praten en praat als ik enthousiast ben soms nonstop door omdat ik dan een ideeënstorm in mijn hoofd heb. Als mensen mij temperen kan ik boos worden of somber. Ik besef dan dat ik een stap te ver ben in mijn denken en zij vatten dat niet, waardoor mijn opmerkingen niet bij het onderwerp lijken te passen. Ik pas mij eigenlijk heel veel aan, aan het level van mijn gesprekspartner. Daar word ik vaak heel moe van en gefrustreerd, maar ruzie maken kan ik niet of durf ik niet(behalve met mijn partner). Ook irritant als mensen gaan lachen om wat ik zeg, zo van “heb je haar weer”, terwijl ik weet dat ze later in andere vorm het idee tot zich nemen en nog denken dat ze het zelf hebben verzonnen. Ik ben ws te harmonieus.

    1. Post
      Author

      Fijn dat je reageert Evelien. Lastig kan het soms zijn.. Weet dat het beetje extra dat je bent, het beetje ‘te’ dat je bent, altijd in verhouding is tot waar jij je begeeft. Ben je met gelijkgestemden, dan zul je minder snel ‘te’ genoemd worden, de ander is namelijk ook een beetje ‘te’ zoals dat jij bent. Daar kun je elkaar dan in vinden. Je bent altijd welkom om een gratis online masterclass te volgen. Via deze link kun je jezelf aanmelden op een moment wat voor jou uitkomt. https://giftedpeople.eu/gratis-masterclass/

  4. In mijn opvoeding werd ik vaak onderuit gewalst door mijn zeer intense (en labiele) moeder. Altijd stonden haar emoties op de voorgrond en als ik iets probeerde te relativeren, werd/wordt ze boos omdat ik haar ‘niet serieus nam’. Mijn karakter is heel anders, introvert. Maar ook HSP en waarschijnlijk HB. Ik probeer het met mijn kinderen anders te doen, en goed af te stemmen op wat zij nodig hebben. Die balans te vinden tussen mijn behoeften en die van hen blijft zoeken, nu iedereen fulltime thuis is vind ik dat nog lastiger.

    1. Post
      Author

      Dankjewel voor het delen van je persoonlijke ervaring. Wat naar dat je dit op zo’n jonge leeftijd hebt mee gemaakt. Hoe je hier mee zou kunnen omgaan, dat is een proces van naar op jezelf op zoek gaan. Dat is ook een belangrijk onderdeel van de Insight die ik aanbied, de persoon die je bent en wilt zijn vormgeven. Is dat waar je nu het meeste naar op zoek bent? Je bent altijd welkom om een gratis online masterclass te volgen. Via deze link kun je jezelf aanmelden op een moment wat voor jou uitkomt. https://giftedpeople.eu/gratis-masterclass/

  5. Zo herkenbaar. Ik praat te snel. Ik doe het nu of helemaal niet. Ik vind te veel. Ben te betrokken en kan te slecht tegen onrechtvaardigheid, domheid, laksheid. Allemaal tot daaraantoe maar natuurlijk wil de omgeving dat niet merken. Ik denk heel associatief en leg makkelijk verbanden. Hoe vaak ik niet, tijdens studie of op het werk, mee heb gemaakt dat ik iets zei, dat genegeerd werd en vervolgens hardop herhaald door iemand anders in de groep waarna het met open armen werd ontvangen. In gesprekken met onbekenden (en soms bekenden ook) moet ik me echt voor houden dat ik rustig praat, ruimte laat, moeilijke woorden vermijd, de sfeer niet intens maak. De oplossing zie ik al aankomen maar die slik ik dan vaak in want de gesprekspartners zijn daar dan nog lang niet aan toe. Ik speel een soort van onderuitgezakte versie van mezelf. Heel vermoeiend. Kwaad worden vermijd ik ook want dan ben ik natuurlijk INTENS kwaad. en dat kan niet

    1. Dat herken ik ook en vraag me af of ik ófwel toch een beetje verwaand ben óf niet duidelijk genoeg?
      Dat ik het al 3 keer dacht én zei en het vervolgens door iemand anders als idee wordt geopperd. En inmiddels ben ik al 51 en heb als logopediste met veel heel verschillende teams ervaring. Ik word blijkbaar wel graag als collega aangenomen en mijn ervaring wordt ook benoemd, maar zo concreet in een groep(je) blijf ik dat als moeilijk ervaren. Dus ga ik dan meestal achteruit, maar merk dat mijn motivatie na een hele tijd keldert of dat ik me met name buitengesloten voel. Waarover ik heel realistisch probeer te zijn. Of ik te gevoelig ben bijvoorbeeld. Maar jaloers of beledigd voel ik me eigenlijk niet gauw. Tja. Ik blijf toch graag mijn dingen doen en het best lukt dat meestal in het directe contact met de cliënt.
      Groet!

    2. Post
      Author
    3. Wow, dit is zo herkenbaar! Ben intens blij dit telezen… valeen vele stukje op hun
      plek. Met name het idee opperen of de oplossing al zien, maar niet gehoord worden..
      Alsof je permanent een pleister op je mond hebt en op je handen moet zitten..
      Dank voor dit waardevolle bericht!

  6. Beste Adriënne,
    Als ik dit allemaal lees denk ik niet dat ik hoogbegaafd ben, haha. Ik heb een hoog EQ en een meer dan uitstekend IQ. Mijn taalgebruik is vaak te intelligent, maar ik probeer er op te letten tegenwoordig.
    De reacties hierboven lezende, zie ik 1 ding wat eruit springt: mensen hebben behoefte om elkaar te spreken op hun niveau. Laat jij ze nou toevallig allemaal kennen. Misschien moeten we een contactplatform oprichten waar mensen elkaar (virtueel) kunnen zien. Mag je ook alleen doen; ik ben inmiddels heel blij met de invulling die ik aan mijn leven geef als ZZP’er die alles doet wat ze leuk vindt. Ik verdien niet meer zoveel als vroeger, maar deel mijn eigen tijd in, ben veel in de natuur met mijn hond en heb tijd om elk onderwerp uit te diepen dat ik zelf interessant vind. Dat is ook rijkdom.
    Ik heb losgelaten ‘erbij’ te willen horen. Dat scheelt veel stress. Mijn vrienden koester ik. En mijn gezin accepteert dat ik 10 boeken tegelijk lees en 10 dingen tegelijkertijd doe, omdat het anders geen uitdaging is.
    Succes met alles! Je hebt me zeker tot nadenken gestemd. Groetjes, Marjolein

    1. Post
      Author
  7. Dit is voor mij ook heel herkenbaar. Maar wat ik gemerkt heb in mijn zoektocht naar hoe en wie ik ben, dat ik ook overeenkomstige kenmerken heb van HSP, ADHD en autisme spectrum stoornis. HSP en HB zijn persoonlijkheidskenmerken maar ADHD en autisme spectrum stoornis is een psychische aandoening. Ieder mens is dan ook nog eens uniek en daarom denk ik dat het zeer moeilijk is om op iemand een label te plakken, en hierdoor worden er ook veel misdiagnoses gesteld met alle gevolgen van dien. Waar ligt de grens dan om iemand in een bepaald hokje te steken vraag ik mij af?? Kan je verschillende labels krijgen? Ik heb met mijn huisarts al enkele gesprekken gehad over deze materie omdat ik ook al met mentale problemen geworsteld heb, maar hij weigert labels te plakken op mensen. En hierdoor heb ik mij ook nog niet laten testen uit schrik voor een misdiagnose. Ik weet ook niet of ik mij beter ga voelen met een label niet wetende of dit wel 100% juist is.

    1. Post
      Author
  8. Mijn te’s? Te moeilijk denken, teveel overal druk om maken. Ik wil gewoon meedenken, maar blijkbaar wordt dat vaak niet gewaardeerd. Toch ben ik sinds een half jaartje ongeveer erachter nu dat ik (waarschijnlijk) hoogbegaafd ben. Ik ben daar over gaan delen op instagram en facebook en krijg daar reacties op. Zodoende ken ik nu een aantal mensen met wie ik wel goed kan opschieten en die m’n visie op bepaalde dingen delen. Ik merk dat ik me vaak liet overrulen door mensen die heel star denken. M’n ouders bijvoorbeeld… Dus daar kom ik niet zo vaak meer of ik blijf heel kort. Het is alsof je een mijnenveld binnenloopt, je moet continu jezelf inhouden omdat je anders discussies krijgt (die ik leuk vind en de rest niet). Dus sinds ik weet dat ik hb’er ben probeer ik m’n grenzen aan te geven, maar dat voelt best ongemakkelijk omdat je voelt dat anderen het niet zo leuk vinden (ook al zeggen ze dat het prima is…) Mijn ritme is gewoon +2-3 uur bovenop wat ‘normaal’ is. Zeg dat 8 uur opstaan normaal is, dan sta ik dus 11 uur op. Gaan normale mensen om 11 uur naar bed dan is dat bij mij 2-3 uur ‘s nachts. Dat gaat vanzelf. Hoef ik ook geen wekker voor te zetten. En daarom ben ik blij ZZP’er te zijn. Dan kan dat tenminste gewoon. Ik had m’n voicemail zo ingesproken dat ik ‘s ochtends geen telefoon op nam. Werkt best chill! Als anderen daar geen respect voor hebben kunnen ze een dikke vinger krijgen.

    1. Heerlijk herkenbaar, dat je je eigen ritme volgt! Ik heb dat ook eindelijk gevonden, nu ik alleen woon, na me jarenlang aan mijn partner en kinderen te hebben aangepast… Hoe zalig is het, om midden in de nacht te kunnen opstaan en ideeën op te schrijven die anders verloren zouden gaan… En dan gewoon de volgende dag pas om 11 u ‘aan’ gaan…

    2. Post
      Author
  9. Een feest aan herkenning na 8 mnd thuis ivm psychische klachten eindelijk een diagnose hoogbegaafd gekregen en alles wat ik er over lees is zo herkenbaar. Vooral op zoek naar contact met gelijkgestemden en dat vind ik nog nergens! Ik word altijd overweldigend genoemd maar intens vind ik veel mooier klinken!

    1. Al eens bij het ihbv gekeken? Zij organiseren ook thema avonden voor hbers. Een groep vol ontwikkelingsgelijken!

    2. Post
      Author
  10. Dankjewel voor dit verhelderende blog! Ook ik heb me vaak zo onbegrepen gevoeld.
    Nu valt alles op z’n plek.

    1. Post
      Author
  11. Het schijnt met toe dat wanneer je hoogbegaafd bent in een socio-cultuur als die in Nederland, waar veel mensen menen, “doe maar gewoon moet doen, want doe je al gek genoeg” — hoe stompzinnig kan men zijn — je eerder de kans loopt het soort van opmerkingen over dat je “te” bent te horen te krijgen. Ik heb dat gemerkt in drie andere, fors andere, culturen dan de onze (Duitsland, Engeland, Afrika), waar je dat soort opmerkingen helemaal niet krijgt. Veel Nederlanders vinden van zichzelf dat ze heel ruimdenkend zijn, maar zijn dat vaak helemaal niet. Ze zijn vaak heel benepen, en in het huidige anti-intellectualistische klimaat van breed heersend irrationalisme blijkt dit des te meer. Daarom, beste HB-ers, wees gewaarschuwd en laat je niets aanpraten door nitwits. Anders gezegd, maak hun probleem(e)m(en) niet tot de jouwe. Leef je een stuk prettiger. Wel gegroet. Jelle

    1. Heel mooi dat je dat zegt Jelle, ik ben net een jaar terug van een aantal jaren Duitsland en Zwitserland. Het eerste waar ik mee te kampen heb gehad in dit jaar, was de doe maar gewoon hokjes cultuur waarin het belangrijk is dat je je schikt. Hoe heerlijk om daarbij jezelf te blijven en je eigen weg te gaan.

    2. ??en in het huidige anti-intellectualistische klimaat van breed heersend irrationalisme? waar heb je het over? Wat is dat? ben vast geen HB dat ik dit niet begrijp.

    3. Post
      Author
  12. Je blog en de reacties zijn heel herkenbaar. Ik ben ook snel overprikkeld, ik beleef alles heel intens. Ik moet me er tegen beschermen, anders legt het me lam, voor langere tijd. Verder ben ik altijd bezig om verder te denken als ik iets ontwerp. Het kan altijd mooier en beter. Waarom zou ik niet het beste geven wat ik heb? Vroeger toen we nog trouwfeesten hadden e.d. in de familie, had ik altijd zoveel plannen dat mijn familie me dominant vond en het een beetje “te” vond. “Bij jou moet het ook altijd anders”, zei mijn oudste broer eens. Waarop ik verzuchtte: “Bij jullie moet altijd alles anders”. Ik voelde me vaak alleen staan. Nu nog. Ik neem wat afstand van familie die me voor mijn gevoel afwijzen om wie ik ben. Het doet teveel pijn.

    Bij gelijkgestemden zijn is een verademing. Dat het wordt gewaardeerd dat je conceptualiseert en meerdere denkrichtingen op tafel mag leggen. Door mogen vragen en uitdiepen. Omdat ik goed kan meevoelen wat het is om te worden overvoerd, probeer ik in sociale contacten wel rustig te zijn. Ik kan goed luisteren. Ik hoef niet altijd op de voorgrond, maar ik word er gewoon blij van als er een plek is voor mijn denken. In mijn eigen bedrijf kan ik goed mijn eigen ritme volgen. Dat moet ook om gezondheidsredenen. Voor een reguliere baan ben ik afgekeurd na ziekte. Ik mag o.a. geen stress. Dus daar moet ik echt naar luisteren. Maar in alle rust en in mijn eigen ritme, kan ik wel workshops ontwerpen en soms geven. Dat geeft voldoening.

    1. Post
      Author
  13. Ik kreeg als kind heel vaak te horen dat ik normaal moest doen en me aan moest passen. Nooit werd verteld hoe dat dan moest. Ik deed wanhopig mijn best, maar het is me nooit gelukt. Ik was ook ‘te’ eerlijk, wilde overal over praten en kon niet tegen onrecht, wat steeds ontaarde in ruzie en straf. Ik ben zo blij dat ik nu weet wat me mankeerde en waarom mijn omgeving daar moeite mee had. Ook de diverse therapieën die ik heb gevolgd stuurden op me aanpassen aan de rest, dus dat was ook niet zo’ n succes. Nu ben ik eigen baas en zoek ik mensen die me waarderen om mijn kennis en vooral mijn enthousiasme. Zo blij mee dat ik toch nog goed terecht ben gekomen.

    1. Dank je voor het delen, de ruzies en straf uit mijn jeugd vanwege te eerlijk zijn en te groot rechtvaardigheidsgevoel herken ik heel sterk. Ook diverse therapieen gehad die mij helaas ook verder van mezelf brachten. Nu mooi en pijnlijk proces alles in het nieuwe daglicht van HB-er te zien.

    2. Post
      Author

      Dankjewel voor het delen van je persoonlijke ervaring. Wat naar dat je dit op zo’n jonge leeftijd hebt mee gemaakt. Hoe je hier mee zou kunnen omgaan, dat is een proces van naar op jezelf op zoek gaan. Dat is ook een belangrijk onderdeel van de Insight die ik aanbied, de persoon die je bent en wilt zijn vormgeven. Is dat waar je nu het meeste naar op zoek bent? Je bent altijd welkom om een gratis online masterclass te volgen. Via deze link kun je jezelf aanmelden op een moment wat voor jou uitkomt. https://giftedpeople.eu/gratis-masterclass/

  14. Heerlijk dat thuiswerken geen gerace. en geen rekening hoeven te houden met sociale verwachtingen. En “ te “ zijn. Proberen me in te houden omdat ik “ anders” denk. Om niet na elk gesprek te denken heb ik dat wel goed gedaan had ik niet beter….. Realiseren dat mn klas van 10 niveau 2 leerlingen beter te behappen zijn omdat ze “zijn zoals ze zijn” Terwijl mijn collega’s juist daar zo’n moeite mee hebben. En dat dna vervolgens weer dood te analiseren. Geen verborgen agenda s die ik door mijn eigen eerlijkheid compleet mis. En toch heerlijk kunnen werken thuis met mijn eigen kinderen.
    Door het bos lopen en kunnen luisteren omdat mn zintuigen niet op standje “ zacht “ hoeven maar ze gewoon lekker volaan open kunnen staan.
    En s ochetns mn vloer onder boot plakken dan nog ff snel naar de praxis en daarna de tondeuse halen bij mn ouders( op 1.5 meter en nagemeten) Daarna 4 broden gebakken en mn huis gesopt.

    1. Post
      Author
  15. Ik ben voor mensen wel té in mijn emoties uiten. Kan zó niet tegen onrechtvaardigheid en als ik daar dan boos over was of ik begreep het niet dan kreeg ik allerlei lelijke benamingen naar mijn hoofd. Kreng, kenau, ka, hysterisch, kattekop, viswijf, bekstuk etc. Tot iemand vele jaren later in de lach schoot van mijn heftige emoties en mijn verhaal erbij en er doodleuk over zei, wat ben je toch altijd enthousiast. Dat had een hele andere energie. Zo fijn om te horen. En nu ben ik me er steeds meer van bewust en probeer steeds meer mijn eigen pad te lopen. Dat voelt beter! Bedankt voor het delen van j everhaal!

    1. Post
      Author
  16. Ik vindt heel veel variatie aangenaam en uitdagend en ik ben denk heel intens… Intens boos intens veieft intens vreugde.. Etc etc.. Momenteel met de lock down gå Ik oa vroeg wandelen.. Ik krijg een kick van de morgend vroegte. Ik geniet intens van de natuur, vogels dieren.. Op zoek naar kruiden etc… Ik ben blij dat je op men pad geko en bent Adrienne… mérci

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  17. De ‘te’ die ik veelvuldig tegen kom is ‘tevreden’, eigenlijk kan ik van alles wel iets positiefs zien.
    Daarnaast hoor ik vooral bewondering voor al die dingen waar ik gelijktijdig mee bezig kan zijn.
    Alleen al in de afgelopen week was ik druk met:
    – reparatie van het paashaaspak, die afgelopen week stuk is gegaan
    – het inlezen voor mijn voorzitterschap bij een Federatie
    – voorbereidingen voor het moment dat de leerlingen weer naar onze school kunnen
    – bierbrouwen
    – het zelf bouwen van een goocheltruc
    – opknappen van een buikdraaiorgel, waar ik aankomende week mee langs bejaarden ga
    – m’n zusje die doodziek is
    – m’n schoonzusje die twee jaar geleden weduwe is geworden
    – studie over Jodendom
    en nog heb ik het idee dat ik afgelopen week niet nuttig besteed heb.

    1. Post
      Author

      Fijn dat je reageert Niels, soms kan het inderdaad heel lastig zijn met alles wat er op ons pad komt. Heel veel sterkte met je schoonzusje en je zus. Fijn dat je nog steeds positief in het leven staat.

  18. Gelijkgestemden, je vind ze dus hier 😜. Wat n verademing … jullie reactie te lezen ‘als de mijne’. Ik ben ook helemaal klaar met me maar altijd aanpassen aan mn omgeving en mijzelf daarbij verliezen. Ook op zoek hoe ik mijn leven naar mijn gevoel kan leven… ook qua werk en gelijkgestemden om me heen.
    Voel me in deze periode juist helemaal tot rust komen en geniet intens …. ook van de natuur om mee heen (die gewoon normaal doorleeft) … is helaas toch nog moeilijk me daar niet schuldig bij te voelen 😬

    1. Post
      Author
  19. Heel herkenbaar, ik heb vaak gedacht: ‘ik ben te veel’. Zo heb ik me ooit afgevraagd of je ook teveel kan zijn. Nu ik steeds meer de kracht ervan inzie en deze bewust probeer in te zetten, gebeuren er wonderlijke dingen. Je blogs helpen me hierin enorm, dankjewel!

    1. Post
      Author
  20. Erg herkenbaar, door het lezen van de e-mail die ik heb ontvangen en bovenstaande reacties blijkt dat er wel degelijk gelijk gestemden zijn die net als ik zich vaak onbegrepen voelen en zich maar moeilijk kunnen indentifiseren met de massa. Voor mij persoonlijkweer een extra bevestiging en boost om mijn enthousiasme en intensiteit lekker te laten gaan, wat een rijkdom!

    1. Post
      Author
  21. Hoi Adrienne,
    Ik ervaar ook intens in drukke omgevingen. Gedij ik niet goed in. Ook kantoren zijn voor mij geen geschikte werkomgevingen, inderdaad ook om hoe de dingen zijn georganiseerd, maar ook om de koude en harde gebouwen en interieurs. En ja, ook ik heb mijn middagdutje nodig of andere mijn zelfgekozen pauzemomenten. Als ik ergens blij van ben dan ga ik daar totaal in op en vergeet ik dat ik ook een lichaam heb die mij probeert te waarschuwen. In gesprekken met goede vriend(inn)en merk ik dat altijd ten volste. Dan kan ik moeilijk stoppen met praten. Zie dan overal verbanden in, wat leidt tot nog meer praten. Ik ben ook een goede luisteraar, maar dat voedt ook juist al die verbanden zien en mijn enthousiasme :-). Ik kan ook intens genieten van de kleinste dingetjes en ervaar dan weleens dat mensen dat onbenullig vinden of in ieder geval niet zien. Ook de haken, de ogen en de gebreken lijk ik sneller te zien dan anderen, waardoor ik soms als te negatief wordt ervaren, terwijl ik dan juist snel het gevoel heb dan anderen negatieve zaken/gevoelens uit de weg gaan onder het mom van ‘niet klagen maar dragen’ en ‘we moeten toch dankbaar zijn’, etc. Maar ook dankbaarheid kan ik intens ervaren. Tegelijkertijd is het ook goed voor mij dat anderen mij erop wijzen, omdat het ook echt effect heeft op die ander.
    Het helpt me in mijn bewustzijn. Mijn grootste instrument is toch wel bij dit alles mijn lichaam. Daar leer ik steeds beter naar te luisteren en op te vertrouwen dat het altijd gelijk heeft. Zo kan ik bijvoorbeeld echt fysiek ervaren wanneer iemand te veel praat, te veel in de herhaling valt, het wil uitleggen omdat ik dan niet direct reageer (maar dan was ik alweer verder met denken). Fysiek, maar ook echt me niet meer kunnen concentreren. Ik kan nog wel even zo doorgaan, maar dan wordt het een beetje te…

    1. Post
      Author
    1. Hi Mirjam,
      Ook ik zou graag weten of er mogelijkheden zijn om gelijkgestemden te ontmoeten? Heb jij al iets gevonden?
      Ik ben ook in een zoektocht naar welk werk goed zou passen bij mijn ‘intense’ kwaliteiten. Ik heb zelf geen probleem met overprikkeld raken, maar ik ondervind wel vaak ‘afwijzing ‘ van mijn enthousiasme, te veel praten, te associatief, te snel denken en praten etc. Vaak vindt men mijn energie eerst positief, maar daarna teveel of te weinig gefocust, kan men me niet volgen.
      Het zou fijn zijn om in een omgeving te werken waar ik het als kwaliteit kan inzetten..

      1. Dag Paula, ik zit zelf middenin het herstel van een burnout/bore-out. Qua energie ben ik 80% hersteld, maar met het opbouwen van uren op werk speelt de bore-out weer evenredig op… Ik heb ook vaak afwijzing ervaren, ik vind het erg frustrerend te merken dat leidinggevenden op een gegeven moment afhaken zonder uit te spreken dat ze me niet kunnen volgen. Er wordt overheen gepraat en het wordt terzijde geschoven, want je zou eens moeten toegeven dat je iemand niet begrijpt…. Vervolgens voel ik me niet serieus genomen en keldert mijn vertrouwen in die persoon. En dat kost mij bakken energie.
        Mede n.a.v. deze blog en de reacties besef ik dat het hebben van gelijkgestemden op je werk minstens zo belangrijk is als uitdagend werk. Misschien moet ik daar meer op gaan letten bij het oriënteren op een andere baan, aangezien ik best een aantal opties heb en ook enthousiast kan worden voor iets heel nieuws.
        Maar ik zit nog in de erkenningsfase (dus soms ook nog ontkenning 😬) van mijn HB. Het is een proces en heeft nog wat meer tijd nodig, weet ik inmiddels. Maar ik heb zo’n behoefte aan positieve energie, ik wil verder.
        Ik ga de komende meer aandacht besteden aan het vinden van die gelijkgestemden!

        Paula en anderen die dit lezen: veel succes met jullie eigen proces!

  22. Hoe herkenbaar. Door deze periode van quarantaine ben ik er achtergekomen dat ik thuiswerkend beter functioneer dan op kantoor. Ik kwam er achter dat ik door gebeurtenissen in mijn jeugd me altijd heb aangepast om waardering te krijgen, gezien te worden terwijl ik beter op de achtergrond functioneer. Goed om je dit bewust te zijn en goed ook om dit zo te lezen. Bedankt.

    1. Post
      Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *