Meer jezelf zijn

Meer jezelf zijn

Adrienne | Gifted People Anders zijn, Hoogbegaafdheid 18 Comments

Als jij je herkent in het hoofdkenmerk ‘Anders zijn’ van hoogbegaafdheid, dan ben en word je regelmatig uitgedaagd om je te voegen naar de maatstaven van het normale. Doe je dat lang genoeg, dan begin je meer op het gemiddelde te lijken en minder op jezelf. Dat hebben we ook kunnen lezen in de afgelopen blogs.  

Niet alleen doe je daarmee jezelf tekort, je ontneemt de mensen om je heen ook iets bijzonders. De wereld wil namelijk jou zien. In alles wie jij bent. Je hoeft niet nog iets te worden. Je hoeft niet te proberen iets te zijn wat je niet bent. Je hoeft niet met maskers op door het leven te gaan. Je hoeft alleen maar te leren hoe je elke dag nog meer jezelf kunt zijn. Want in het leven zelf, ontdekken we ook steeds meer over onszelf. We komen in nieuwe situaties die ons oproepen om na te denken over de vraag: ‘Wie wil ik in deze situatie zijn?’ 

Je ontdekt steeds meer over wie jij bent 

Vanuit zelfonderzoek en zelfkennis, zul je steeds meer inzichten opdoen over wie jij bent en wie jij wilt zijn. Je kunt jezelf ook als het ware steeds opnieuw uitvinden. Dat kan soms voor de mensen om je heen lastig zijn. Want je was eerst ‘dit’ en nu ben je ineens ‘dat’.  

Hoogbegaafden die zichzelf een lange tijd hebben aangepast en nu meer naar hun omgeving zijn gaan uiten wie ze zijn, lopen daarnaast ook vaak tegen weerstand aan. Ditzelfde geldt als jij je altijd een beetje hebt ingehouden, of altijd een beetje hebt meebewogen om vrienden of familie tegemoet te komen, maar nu daar niet meer de energie voor hebt en ook geen zin meer in hebt.  

Als jij jouw anders-zijn meer naar voren gaat brengen, ontstaat er bij je omgeving namelijk een bepaalde verwarring. Vanuit die verwarring ontstaat vaak ook de weerstand. Mensen weten even niet waar ze je nu moeten plaatsen. En je verandert eenzijdig een deel van jullie relatie. De onuitgesproken regels zijn ineens niet meer vanzelfsprekend. Dat brengt angst en onzekerheid mee voor de ander. Ze gaan bewust of onbewust de vragen stellen: ‘Wat betekent dit voor onze relatie? ‘Kan onze relatie dan wel voortbestaan?’ en ‘Wil jij, of wil ik wel dat deze relatie blijft bestaan onder deze nieuwe voorwaarden?’ 

Omgaan met weerstand 

Het is belangrijk dat je deze weerstand niet gaat zien als signaal dat jij je weer moet voegen naar wie je was en naar het plaatje wat anderen van jou hebben. Als je daarnaar teruggaat, dan zul je mensen nooit laten wennen aan de persoon die jij bent en wilt zijn. Als je weet dat deze weerstand er in het begin bij hoort, en je houdt vast aan wie je bent en wilt zijn, dan zullen mensen dat vanzelf als het nieuwe normaal gaan zien. Opmerkingen als: ‘Jij deed dit toch altijd zo’, of ‘Jij vond toch altijd dit?’ zullen dan steeds minder vaak voorkomen.  

Wat in ieder geval al veel helpt is dat je de mensen om je heen meeneemt in het proces dat je doorloopt. Laat hen weten dat je bezig bent met zelfonderzoek. Laat hen weten wat je ontdekt. En, ook heel belangrijk, hecht niet te veel waarde aan hun reactie. Het klinkt misschien wat dubbel, maar de mensen die het meeste om je geven zijn vaak de slechtste raadgevers. Daarom zul je ook sneller weerstand van hen ervaren. Ze willen graag dat het goed met je gaat en dat jullie relatie kan blijven bestaan. Maar daaraan gekoppeld zullen ze ook meer plaatsvervangende angsten ervaren zodra je iets doet, gaat doen, of zegt wat zij zelf spannend vinden.  

Waarom het belangrijk is dat je bij jezelf blijft 

Het kan natuurlijk ook zijn dat er mensen in je omgeving zijn die eigenlijk helemaal niet passen bij wie jij bent of wilt zijn. Ook dat is een belangrijke conclusie. Soms ken je mensen al jaren en is de relatie in stand gebleven uit een soort plichtsbesef maar haal je uit het contact helemaal geen plezier en voldoening meer. Je zult dan ook merken dat juist wanneer je jouw anders-zijn meer naar de voorgrond brengt, de afstand tot die ander groter wordt.  

Dat kan best een emotioneel proces op gang brengen wat uiteindelijk leidt tot een afscheid. Dit hoeft overigens niet rigoureus te zijn. Je hoeft niet iemand keihard de deur te wijzen. Vaak is het eerder een afname van de investeringen die je doet in de onderlinge relatie. Je belt deze persoon minder vaak en je spreekt minder vaak af. Je zult merken dat dit ook weer lucht en ruimte gaat geven en er ontstaat een extra groot voordeel: je gaat meer mensen kunnen aantrekken die veel beter bij jou passen.  

Wanneer jij jezelf bent, jouw anders-zijn omarmt en laat zien, zul je bovendien merken dat mensen juist daarop gaan aanhaken. Zo heb ik de afgelopen jaren zelf ook veel meer vriendschappen gebouwd op de kenmerken die ik heb en die echt anders zijn dan het gemiddelde. Zo heb ik mensen leren kennen die net zo snel praten als ik doe. Die nadenken over dezelfde levensvraagstukken. Mensen die op een andere manier in het leven staan. En dat zijn de mensen waar ik de meeste energie van krijg, en die ik ook het meeste te bieden heb.  

Wat kun je doen? 

Gun jezelf de tijd en ruimte om jezelf steeds weer opnieuw te leren kennen. Het proces van zelfkennis is nooit klaar. Je leert steeds meer bij over wie je bent en wat je wilt en dat vormt de basis voor hoe jij wilt dat de wereld met jou omgaat. 

Onthoud dat als jij echt jezelf durft te zijn en jouw anders-zijn laat zien, daar de juiste mensen op gaan aanhaken. En de mensen die daar niet bij passen, zullen als een vorm van natuurlijke selectie afvallen. Je zult ook merken dat de mensen waar jij omgeeft en die om jou geven soms wat tijd nodig hebben om te wennen aan de nieuwe versie van jou of aan de versie die je nu meer laat zien. Maar door vast te houden aan wie jij bent en wie jij wilt zijn, zal dat het nieuwe normaal worden. 

— 

Heb jij weerstand ervaren van anderen vanwege jouw anders-zijn? Laat je het weten onder deze blog? 

Yes, ik wil graag dat e-book! Je ontvangt dan ook de wekelijkse HB updates gemakkelijk in je mail
Heb je de masterclass over hoogbegaafdheid al gevolgd? Je kunt gratis deelnemen en je hier aanmelden voor de eerstvolgende.

Vorige blogVolgende blog

Comments 18

  1. Dank je wel voor deze blog. De mooiste zin vind ik: Je hoeft niet nog iets te worden.
    Die komt best binnen. Ik kreeg altijd te horen; misschien wordt het ooit nog wat met jou, terwijl ik voor mijn gevoel allang iemand ben. Alleen werd dat voor mijn gevoel niet gewaardeerd en ik heb me jarenlang aangepast. Ik ben ook opgevoed met een fixed mindset, gelukkig kan ik die steeds meer loslaten. Het mezelf zijn bij familie is voor mij nog wel een proces. Het gaat stapje voor stapje en voelt voor mij echt als blootgeven.
    Verder herken ik veel van de reacties hierboven. Ik leer mezelf steeds beter kennen en begrijpen. Echt vertellen wat ik vind en denk, vind ik vaak lastig. Ik merk toch dat mensen mij niet helemaal volgen. Soms gaat er zoveel om in mijn hoofd dat ik maar niks zeg, omdat ik niet weet waar te beginnen. Dan voel ik mij wel echt anders.

  2. Hoi Adrienne,

    Ik lees je blogs regelmatig en deze keer heb ik een vraag. Je schijft: “de mensen die het meeste om je geven zijn vaak de slechtste raadgevers.”

    Dat is een interessante stelling. Zou je dat nog wat meer kunnen toelichten?

    Iemand die om je geeft heeft het beste met je voor en zal vaak ook een persoon zijn die jouw goed kent. Zo iemand kan je willen behoeden voor grote onzekere keuzes. Is dat wat je bedoelt?

  3. Ik merk mijn anders zijn vooral in het feit dat ik meerdere kanten van een issue kan belichten, de nuance daarbij opzoek en niet met een kort-door-de-bocht oordeel kom. Ik kan niet tegen zwartwitdenkers die niet de andere kant van iets willen zien. Zij begrijpen niet dat ik ook een eigen mening heb, en dat ik vele lagen waarneem die maken dat eerder beschouwend ben dan veroordelend. Mensen moeten mij eerst leren kennen, willen ze doorhebben dat er bij mij wel degelijk kwaliteit zit. En kennen ze me, dan wordt dat ook gewaardeerd en op waarde geschat. Tenminste, als mijn manier van doen de ruimte krijgt. Ik neem die ook wel.

    Mijn familie kan me niet altijd volgen. Ik heb sinds 4 jaar een eigen bedrijf als kunsteducator en kunstenaar en dat ligt ver van hun belevingswereld. Kunst is voor hen meer een liefhebberij dan een vak. Ik denk erover om regelmatig in onze familie-app iets over mijn werk te vertellen en te laten zien, zodat ze beter begrijpen wie ik ben en ik me minder eenzaam voel bij familie. Lang niet al mijn broers lezen mijn nieuwsbrief bijv. Daaruit maak ik op dat ze geen idee hebben wat voor mij belangrijk is. Ik weet dat ik er niet van afhankelijk moet zijn, maar ik voel wel pijn.

    In mijn huidige werk kan ik al mijn kwaliteiten kwijt. Ik bepaal het meeste zelf, als ondernemer. Dus ik kan groeien naar het licht en de groei is er nog lang niet uit. Mensen herkennen de kwaliteit aan hoe ik me presenteer op social media (als marketingtool) en worden deelnemer aan mijn workshops. Ik krijg vervolgens altijd hele positieve feedback, o.a. over de grondige organisatie, de verdieping en de deskundige begeleiding, naast dat ik een veilig klimaat schep.

    Wat andere contacten betreft. Ja, sommige contacten laat ik losser worden wanneer deze me de adem gaan benemen. Ik merk overigens dat voedende contacten niet altijd met HB-ers hoeven te zijn. Mensen met waarden die vergelijkbaar zijn met de mijne en die ook oog hebben voor de nuance kunnen, ook als ze niet hoger zijn opgeleid, waardevolle en dierbare contacten zijn voor mij. Maar wat kan ik enorm genieten wanneer ik eens iemand ontmoet die ook in complexe lagen en concepten denkt en niet veroordeelt, maar laat zijn. Dan kom ik thuis.

    1. Post
      Author
  4. Simpele boodschap om steeds meer”jezelf” te zijn. Sinds ik na 57 nu weet “HB-er” te zijn vallen er een hoop dingen op zijn plek en verklaard het waarom ik bij mijn vorige baan steeds minder op mijn plek zat, wat uiteindelijk tot een afscheid heeft moeten leiden.
    Volgende maand bij een nieuwe werkgever beginnen en reeds in sollicitatie gesprek mijn HB ter tafel gebracht. Gelukkig waren ze er dar al wat mee bekend. Nu hopen/kijken of ik idd meer mezelf kan zijn en laten zien……. wel spannend

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  5. Hallo Adrienne,

    Mooi en waardevol wat je schrijft. Ik ervaar soms ook dat ik heel veel energie verlies als ik me toch probeer aan te passen aan wat anderen van mij verlangen. Ik loop hier vooral tegen aan bij een opleiding. Tot voor kort dacht ik dat dit aan mijzelf lag en dat het mij toch moest lukken om de aansluiting te vinden. Nu kan ik het eerder loslaten en zien dat er verschil van aanpak is. Het één is niet beter dan het ander, het één past wel bij mij en het anders soms helemaal niet. Dat is niet erg en omdat ik het niet erg (meer) vind kan ik wel verbinding blijven met de ander. Als het contact verwaterd vind ik het ook niet erg meer, omdat ik me dan realiseer dat we met elkaar toch al niet op dezelfde golflengte zaten. Wat niet wil zeggen dat dit in een later weer kan veranderen.

    1. Post
      Author
  6. Ja,ik herken dit want ik maak ook iets dergeluks mee,bewust zo gespeld want kijk naar het verschil tussen lijk en luk,zoiets noemt men ook wel subliminale boodschappen.
    lijk klinkt dus trilt laag in frequentie en Luk of Luck klinkt hoger in frequentie.
    Onthoud,wij ZIJN TRILLING en wanneer je die alsmaar hoger kunt krijgen word ook de trilling van het collectief hoger.
    We gebruiken onze manier van communiceren nog te vaak onbewust van de invloed die je hebt op je omgeving,denk maar aan het spreekwoord “KWAAD IS ONBEKWAAM,LIEFDE IS BEKWAAM en kan de meest penibele situatie’s aan.

    1. Post
      Author
  7. Grappig dit ook te herkennen, sinds een half jaar ben ik door therapie en mijn studie eindelijk dichter bij mezelf gekomen en ben ik mij nu ook steeds meer (het is spannend, maar ook voelt het vrij) aan het laten zien hoe ik “eigenlijk” ben aan mijn vrienden en familie. Ik heb er enkele positieve reacties over gekregen (goh je lijkt ineens wel meer open, energiek en ondernemend), daar ben ik blij verast om. Maar het lastigste vind ik nu mezelf te blijven op mijn studie. Ik heb gister mijn eindexamen presentatie gehaald, waarbij ik de meeste punten heb gekregen voor de presentatie zelf (omdat ik ze vrij letterlijk aan een rode draad met mij mee nam), maar mijn verslag was net aan voldoende omdat ik mijn verslag (voor het eerst) heb geschreven op een manier die IK prettiger en overzichtelijker vond. Dat “mensen in jou proces meenemen” vind ik lastig te behalen op mijn HBO studie. Ik vind het vreselijk lastig om “wat ik allemaal zie, denk, ervaar” te proppen in al die rigide beoordelingstermen. Ik zie het globale geheel, weet precies wat zij van mij nodig hebben, maar op de een of andere manier begrijpen de docenten dat niet (of staan er toch niet de juiste details voor hun erin) en is het onvoldoende of net aan voldoende. Als alles goed blijft gaan, ben ik over een jaar afgestudeerd en kan ik eindelijk weer “echt” bezig gaan met mezelf zijn. Het blijft lastig: dat meer jezelf zijn! Ondanks dat het zo veel vrijer voelt dan al dat aan blijven passen aan “de norm”. Het begin is er in ieder geval!

    Geweldige blog 🙂

    1. Post
      Author
  8. Ik heb mij naar mensen om me heen en instanties waar ik mee te maken heb zo lang moeten aanpassen dat ze te kennen geven dat ze mij als een soort van bedreiging zien. Maar ik heb die verandering in 2016 (soms met babystapjes) al in gang gezet. En wie niet mee veranderd laat ik rücksichtslos vallen.

    1. Post
      Author
  9. Adrienne . Ik geniet van je blogs. Begrijp ze .en zijn nuttig voor me . Wat kan ik verwachten van een masterclass. Kun je me iets vertellen over ..hoe het er aan toegaat ?
    Dit om de/mijn drempel te verlagen. Ik ben nieuwsgierig ?
    Alvast bedankt
    Je groetend Aad

    1. Post
      Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *