ik hoogbegaafd? adrienne gifted people

’Ik, hoogbegaafd? Haha, nee joh’

Adrienne van den Bos Hoogbegaafdheid, Levensinvulling 3 Comments

Als hoogbegaafde heb ik zelf lang gevoeld dat ik anders was, zonder dat ik daar woorden aan kon geven. Zonder dat ik wist waarom dat zo was.

Lang dacht ik dat het normaal was dat veel mensen me niet begrepen en dat ik op een heel ander denkniveau leek te functioneren. Ik had geaccepteerd dat ik er net niet helemaal tussen paste en bewandelde mijn levenspad zoals dat hoorde, zoals dat verwacht werd. Al voelde ik steeds dat er iets niet klopte. Voor mij voelde het leven vaak hard en eenzaam. Ik liep tegen van alles aan en ik maakte het mezelf vooral ontzettend moeilijk door te denken dat ik overal heel hard voor moest vechten.

Toen mij werd verteld dat ik hoogbegaafd was, leek me dat onmogelijk.

Zelf kwam ik erachter dat ik hoogbegaafd ben doordat een hele ervaren HB coach mij dat vertelde. Ik was toen begin 20 en ik geloofde er eerst helemaal niets van. Sterker nog. Ik heb er eerst echt even om gelachen. Ik heb heel lang gedacht dat ik niet slim was. Wel haalde ik hele hoge cijfers en ik had mijn studie cum laude afgerond, maar dat kwam in mijn ogen omdat ik er hard voor had gewerkt, niet omdat ik nou zo slim was. Als ik zo slim was, dan was het me wel een stuk makkelijker afgegaan.

Bovendien voelde ik me zeker niet succesvol.

Na mijn studie kon ik namelijk mijn draai niet goed vinden. In die tijd had ik ook een relatie met een Amerikaan waardoor ik half in Nederland woonde en half in Amerika. Ik was nergens thuis en hing steeds tussen twee levens in. Dat maakte het heel moeilijk om iets op te bouwen. Daarbij had ik niet het gevoel dat ik nou echt wat nuttigs aan het doen was, dat ik waarde toevoegde aan de wereld en ik had zeker niet het gevoel dat ik mijn potentieel aan het benutten was. Mijn relatie met de betreffende Amerikaan liep ook steeds minder lekker.

Dus nee, succesvol voelde ik me niet. Ik voelde me meer een mislukking.

Tegelijkertijd had ik zelf ook nog veel misvattingen over hoogbegaafdheid. Over dat het van die slimme, succesvolle mensen zijn die overal supergoed in zijn, de genieën, de whizz-kids. Het was voor mij heel bizar om mezelf als hoogbegaafde te zien. Zo bijzonder was ik toch niet? Toen mij meer werd verteld over hoogbegaafdheid en ik me er toch wel heel erg in herkende, raakte dat mij heel erg. Het deed iets met me. Want ook al wilde ik het eerst nog niet geloven, ik voelde dat er iets van waarheid in zat. Ik leerde ook dat hoogbegaafdheid vooral een andere manier van zijn, denken en voelen is. Het verklaarde daarbij zo veel van waar ik tot die tijd steeds tegenaan liep, hoe ik me voelde en waarom ik de enige leek te zijn die dingen op een bepaalde manier zag. Ik begreep ineens waarom anderen mij niet begrepen.

Hoe meer ik erover te weten kwam, des te meer ik ging accepteren dat ik wel gewoon echt anders was. Dat hoogbegaafdheid verklaarde hoe dat kwam en wat het dan precies was dat mij anders maakte. Dat was in die zin ook wel weer een opluchting. Ik was dus niet helemaal gek en wat ik al die tijd had gevoeld was waar.

Weten dat ik hoogbegaafd ben, was niet voldoende

Voor mij was het echt één van de belangrijkste dingen die ik over mezelf leerde. Maar weten dat ik hoogbegaafd ben, was niet meteen het antwoord op al mijn “problemen”. Want ik begreep nog helemaal niet wat de impact ervan op mijn leven was. Wat betekent hoogbegaafd-zijn voor mij? Welke rol speelt het? Hoe kan ik het voor me laten werken? Ik miste de juiste inzichten over mezelf en hoogbegaafdheid waardoor ik nog steeds niet helemaal mijn draai kon vinden. Want wat werd nou verklaard vanuit hoogbegaafdheid, en wat kon ik daar dan mee?

Er kwamen veel belangrijke vragen bij mij naar boven. Wat heb ik eigenlijk nodig in mijn werk en relaties? Hoe kan ik mijn leven vormgeven zodat het me vooral energie geeft in plaats van dat het me steeds weer leeg trekt omdat ik de verkeerde dingen aan het doen ben? En waar vind ik mensen zoals ik? Waar ik wel heerlijk mee de diepte in kan, die wel begrijpen hoe ik bedraad ben en waarmee ik aan een paar zinnen genoeg heb?

Ik had het gevoel dat ik de hele tijd in dezelfde valkuilen trapte. Zeker op gebied van werk en relaties. Als je wilt weten waar ik dan precies tegenaan liep en hoe ik daar mee om ben gegaan, dan raad ik je mijn gratis online Masterclass over hoogbegaafdheid aan. Daar vertel ik je ook meer over hoogbegaafdheid, wat de impact daarvan is op jouw leven, werk en relaties en hoe je kunt gaan doen wat wel bij jou past. Je kunt je hier aanmelden.

P.S. Deze foto is uit 2014. Inmiddels ben ik nog veeeeel knapper. Ja echt.


Heb jij mijn E-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Die kun je hier gratis aanvragen!

 

Ik wil het E-book!

Vorige blogVolgende blog

Comments 3

  1. Mooi verhaal. Mijn dochter die na 6 scholen ziek thuis is met Pfeiffer zegt excact hetzelfde. Ik hoogbegaafd en onderpresteerder echt niet. Ze denkt anders en voelt veel meer. Aansluiting met oudere mensen en heel wijs. Nu nog de juiste onderwijsvorm vinden. Een hele zoektocht.

  2. Ik dank u voor uw inspiratie. Spijtig dat ik de masterclass niet kan bijwonen, omdat het op een ongewenste datum valt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *