Mijn beste werk doe ik als ik ruimte heb. Fysieke ruimte en ruimte in mijn hoofd. Het gebeurt daarom regelmatig dat ik een midweekje alleen op pad ga. Voor Harm meteen een mooi moment om lekker te socializen, aangezien hij juist oplaadt van tijd samen met vrienden.

Als ik alleen op pad ben, spreek ik vaak bijna niemand. Ik pleeg vrijwel geen telefoontjes, ik kijk geen social media, ik babbel niet met mensen die ik tegenkom. Ik geef mezelf helemaal de tijd en ruimte om met mezelf en mijn gedachten te zijn.

Vaak zijn dit de momenten waarop ik de strategie voor Gifted People verder uitdenk en ruimte voel om strategische keuzes te maken. En ik neem vrijwel altijd een creatieproject mee waar ik vol focus mee aan de slag kan.

Tijdens mijn uitstapjes ga ik ook elke dag een paar uur lang wandelen met alleen mijn telefoon op vliegtuigstand mee om notities te kunnen maken en voor het geval ik verdwaal 😉. Tijdens deze wandelingen bedenk ik vaak mijn beste ideeën en zie ik ineens iets heel helder waar ik eerder nog mee liep te stoeien.

Toen ik nog in loondienst werkte, had ik ook al sterk deze behoefte. In de weekenden, als ik de ruimte had, kwamen er dan ook als vanzelf allerlei ideeën bovendrijven over waar het beter kon of wat er nog nodig was.

Ik creëerde daardoor vaak dingen buiten de kantooruren om en in vakanties, aangezien ik alleen dan lang genoeg in een creatie- en denkbubbel kon verblijven. Wat ik toen creëerde, wordt in de bedrijven waarvoor ik dat heb gedaan voor een groot deel nog steeds gebruikt.

Ook al zag ik zelf wel dat het heel waardevol was wat ik deed in mijn eigen tijd, en kreeg ik die feedback ook van leidinggevenden, ik vond het destijds toch een beetje raar om te vragen: ‘Mag ik een paar dagen vrij nemen van mijn gewone werkzaamheden zodat ik kan nadenken en creëren? Ik weet nog niet precies wat eruit gaat komen, maar ik weet wel dat het iets waardevols gaat opleveren.’ Dus vroeg ik dat niet en bleef ik in mijn vrije tijd creëren.

In mijn boek ‘Nooit meer ruzie met je baas’ heb ik het o.a. over het profiel van de Onderzoeker. De gave van de Onderzoeker zit in het kunnen doorgronden van complexe vraagstukken en processen en het bedenken en creëren van oplossingen en verbeteringen.

Juist omdat dit vraagt om ergens echt ongestoord in te kunnen duiken, verbanden te onderzoeken en verschillende mogelijkheden te overdenken, is het belangrijk dat je daar ook de ruimte voor hebt.

Het lastige daarvan is dat dit niet altijd wordt begrepen of op waarde wordt geschat. In onze samenleving zijn we nog vooral gefocust op zichtbaar productief zijn.

Wanneer je als Onderzoeker ook het gevoel hebt dat je zichtbaar productief moet zijn, zul je geneigd zijn binnen werktijd vooral de taken op te pakken die productief en tastbaar voelen, zoals mails beantwoorden en overleggen. Het nodige denkwerk en voorbereidend werk (het werk dat voor een deel onzichtbaar is) doe je dan buiten de kantoormuren en -tijden om.

Het risico daarvan is dat je jezelf steeds verder kunt overvragen omdat jouw periodes van herstel te kort worden, aangezien je ook naast je officiële werkuren bezig bent met werk.

Tegelijkertijd kan het gebrek aan ruimte om de gaven die je als Onderzoeker hebt in te zetten ervoor zorgen dat je op je werk continu met de dagelijkse gang van zaken bezig bent en met de activiteiten die ‘productief’ voelen. Daardoor kun je een gevoel van zingeving en voldoening kunt missen in je werk.

Wanneer je jouw unieke gaven voor onderzoeken, uitvinden en verbeteren niet genoeg kunt inzetten en vooral bezig bent met ‘productieve zaken’, kun je bovendien ook nog onderprikkeld raken en in sommige gevallen in een bore-out terechtkomen.

Als je herkenning vindt in dit profiel van de Onderzoeker, weet dan dat je echt aandacht mag hebben voor het onzichtbare denkwerk. Dat er niet meteen iets tastbaars uit voortkomt, betekent namelijk niet dat het geen waarde heeft. Vaak is dat denkwerk cruciaal om uiteindelijk tot waardevolle inzichten, oplossingen en verbeteringen te komen.

De uitnodiging voor deze week is om eens te onderzoeken hoeveel ruimte er tijdens jouw werk daadwerkelijk is voor jouw Onderzoeker-gaven. En als er te weinig ruimte is: wanneer en waar geef je die gaven dan wel de ruimte en in hoeverre is er dan nog genoeg ruimte voor ontspanning en niet-werkgerelateerde activiteiten?

In mijn boek ‘Nooit meer ruzie met je baas’ deel ik meer over de Onderzoeker en de valkuilen en risico’s die bij dit profiel horen. Je ontdekt in het boek ook hoe je ervoor kunt zorgen dat je meer werkplezier en voldoening kunt ervaren door meer te gaan werken op jouw voorwaarden en je leest meer over de profielen van de Vormer, de Voorspeller en de Strijder. Je kunt het boek ‘Nooit meer ruzie met je baas’ hier bestellen.