Speciale smaakpapillen

[Gastblog] Speciale smaakpapillen

Adrienne van den Bos hoogbegaafdheid Leave a Comment

Als HB’er heb ik geleerd dat het ‘normaal’ is om ‘vreemde’ voorkeuren en interesses te hebben. Een daarvan is voor mij het hebben van een uitgesproken smakenpalet met een voorkeur voor bijzondere smaken. Mijn hoogsensitiviteit zorgt ervoor dat ik intens kan genieten van eten en dit kunnen etenswaren of voedselcombinaties zijn die niet zo aantrekkelijk zijn voor iedereen.

Sinds ik me kan herinneren, heb ik altijd al een uitgesproken gevoel voor smaak gehad. Zo lustte ik als kind bijvoorbeeld geen Nutella (wat mijn ouders en mij vaak vreemde blikken opleverden), maar je kon me wel gelukkig maken met een schaaltje olijven of een bordje mosselen. Ook at ik graag eend, geitenkaas en op skivakantie bestelde ik graag warm citroensap tegen de kou. Al op jonge leeftijd had ik een fascinatie voor all-things-Japan en stond ik als 10-jarige te popelen om mijn eerste keer sushi te proberen, mét wasabi uiteraard. Ik herinner me dat andere kinderen dit raar vonden en dat zij liever genoten van frietjes met curryworst (frikandel, voor de Nederlanders :D)

Wanneer ik bij m’n beste vriendin ging spelen, vond ik het verschrikkelijk dat haar ouders voor zichzelf Thais kookten, maar voor hun kroost iets ‘kindvriendelijkers’ zoals vissticks met puree klaarmaakten. Ik had veel meer interesse in het kleurrijke Thaise gerecht dan in dit ‘baby-voedsel’ zonder smaak. Maar, als een goed aangepaste HB’er, durfde ik niet te vragen om te ruilen want ik was bang dat dat niet normaal was…Dit is wat kinderen horen te eten…Toch?
Mijn smaakpapillen waren duidelijk onderhevig aan een ontwikkelingsvoorsprong.
Is dit herkenbaar voor andere HB’ers?

Ik ben blij dat ik als volwassene kan eten wat ik wil, zonder dat het ‘moeilijk’ is en deze gevoeligheid voor smaken zich meer heeft ontwikkeld als een talent dan als een probleem.
Ik hou nog steeds enorm van het ontdekken van nieuwe smaken, speciale kruiden en het uitproberen van ongewone combinaties.

Als ik iets kook, ‘voel’ ik wat het gerecht nog kan verbeteren. Soms is dit iets verrassends, dat op het eerste zicht helemaal niet lijkt te passen. Zo maakte ik laatst pasta met kip, kruidenkaas en pompoen en kreeg ik de ingeving om hier gebakken peperkoek aan toe te voegen. Tegen het advies van mijn moeder in, probeerde ik het en iedereen was aangenaam verrast.
Bij feestjes, neem ik steeds de hapjes voor mijn rekening en door mijn ‘ingevingen’ voor het combineren van ingrediënten, weten de meeste volwassenen mijn kookkunsten wel te waarderen.

Ik kan intens genieten van de geuren die vrijkomen bij het fruiten van ui of het samenknijpen van kruiden zoals rozemarijn. Ik weet ook meteen wanneer iets niet meer goed is en ik kan ook verschrikkelijk walgen als iets slecht klaargemaakt is, geen smaak heeft of een textuur heeft die ik niet aangenaam vind. Zo heb ik een hekel aan rijstpap, want dit is voor mij veel te zoet en ik krijg braakneigingen van de rijstkorrels in de pudding. Hetzelfde geldt voor ready-made yoghurtpotjes met stukjes fruit, zeker bij de gedachte dat ik geen idee heb wat deze stukjes werkelijk zijn en waar dit zogenaamde fruit vandaan komt.

Ik lust nog steeds geen Nutella en heb geen sweet-cravings waarbij ik een hoop chocola of koekjes naar binnen werk, zoals door velen als normaal wordt beschouwd. Ik lust eigenlijk ook enkel graag pure chocolade, minimum 70% cacao, af en toe vergezeld van zeezout.
Zelf ben ik erg blij met dit aspect van mijn hoogsensitiviteit, al zorgt het ervoor dat ik vaak veel geld uitgeef aan dure producten (Hallo, mozzarella di bufala met truffelbalsamico) of op restaurant het speciaalste gerecht op de kaart wil proberen.
Maar dit neem ik er graag bij, voor een leven van intens genieten en ontroerd worden door alle keukens die de wereld te bieden heeft.

Liefs,
Liselotte

Ken je iemand voor wie deze blog interessant kan zijn? Delen mag, graag zelfs.


Heb jij mijn E-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Die kun je hier gratis aanvragen!

 

Ik wil het E-book!

Vorige blogVolgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *