Als ik iets belangrijk vind, dan kan ik daar helemaal voor gaan en mij daar helemaal in verliezen. Ik heb echt een soort ‘(bijna)-obsessief-turbo-
Toen ik nog in loondienst werkte, had ik ook die bijna-obsessief-stand. Maar er was één belangrijk verschil. Ik had namelijk geen ‘even-rustiger-aandoen-stand’.
Een leidinggevende die dat ooit opmerkte, zei tegen mij: jij bent een ‘burn-out waiting to happen’. Maar ik dacht ‘Hoezo? Ik houd gewoon van werken’.
Nu zie ik natuurlijk dat het meer was dan van mijn werk houden. Ik houd nu namelijk meer van mijn werk dan ik ooit van werk heb gehouden. Terwijl de kans dat ik een burn-out krijg, drastisch is teruggenomen.
Wat ik nu namelijk niet meer doe, is geloven dat even rustiger aan doen zonde van de tijd is of niet productief is.
En wat ik ook niet meer doe, is de signalen negeren die aangeven dat ik even wat rustiger aan mag doen.
Je komt namelijk niet zomaar in een burn-out terecht. Het is niet dat je vanavond je bed induikt, morgen wakker wordt en poef… je hebt ineens een burn-out.
Je lichaam geeft je vaak al veel eerder signalen dat je over je grenzen gaat. Bij mij zijn belangrijke signalen bijvoorbeeld aanhoudende vermoeidheid, somberheid en slechte concentratie.
Pas wanneer je die signalen blijft negeren en op hetzelfde tempo blijft doorgaan, dan word je op een dag wél wakker met wat voelt als ‘ineens’ een burn-out.
Wat ik vaak merk bij mensen die herkenning vinden in hoogbegaafdheid, is dat die signalen soms lange tijd worden weggeduwd en weggestopt omdat we geneigd zijn om onze gedachten belangrijker te maken dan de signalen die ons lichaam geeft.
De signalen worden gezien als iets waar we ons even overheen moeten zetten. Doorgaan ook al zijn we moe of hebben we geen zin en moeten we drie keer datzelfde stuk lezen, want wat stond er ook alweer.
Daar komt bij dat je als hoogbegaafde gemakkelijk de lat hoog legt voor jezelf, dat je streeft naar beter, meer en sneller en dat je het vanzelfsprekend vindt om soms even wat tandjes bij te zetten als het nodig is.
Maar andersom kun je het vaak moeilijk vinden om de lat voor jezelf af en toe even wat lager te leggen. Om oké te zijn met goed in plaats van perfect. En om soms even terug te schakelen als het juist wat rustiger is op het werk of in je leven. Dat maakt je gevoelig voor de burn-out.
Als je het gevoel hebt dat je (misschien) richting een burn-out aan het gaan bent, is mijn uitnodiging aan jou om eens de balans op te maken. Hoeveel ruimte geef je jezelf voor ontspanning en de even-rustiger-aan-stand? En staat dat in verhouding tot wat je allemaal doet?
In het gratis e-book ‘Nooit meer een burn-out’ ontdek je in ieder geval meer over hoe de burn-out ontstaat, waarom je als hoogbegaafde gevoeliger bent voor een burn-out én wat je kunt doen om de kans op een burn-out te verkleinen.