Tijdens mijn eerste baantje bij de HEMA, mocht ik na maanden zeuren bij mijn leidinggevende eindelijk kassa gaan draaien. Vol enthousiasme ging ik aan de slag.

Maar tot mijn grote verdriet en verbazing was ik hier na een paar weken alweer helemaal op uitgekeken en wilde ik niets liever dan zo snel mogelijk weer achter die kassa vandaan.

Dat wilde ik niet meteen toegeven aangezien mijn leidinggevende z’n best had gedaan om dit te organiseren, dus besloot ik om voor mezelf challenges te creëren.

Een challenge was bijvoorbeeld dat ik alle spullen in de tas moest hebben voordat de bon uit de kassa rolde. Dat maakte het nog een paar weken interessant, al weet ik niet of het de klantvriendelijkheid ten goede is gekomen dat ik als bezetene het tasje vulde met de nieuwe spullen van de klant.

Hoe dan ook, uiteindelijk moest ik toch maar gaan vertellen dat ik liever niet meer achter de kassa wilde, wat ik met lichte schaamte deed. ‘Maar je wilde dit toch zo graag? En je vond het toch zo leuk?’ reageerde mijn leidinggevende bijna net zo verbaasd als ik was. Ja knikte ik ‘maar nu niet meer’. 

In de baantjes die volgden kreeg ik regelmatig te maken met ditzelfde patroon. Iedere keer hoopte ik dat het hier wel ging lukken. Maar het begon steeds weer bij nieuw werk waarvan ik dacht dat dit het helemaal ging zijn en eindigend met iemand die de opmerking plaatst: ‘Maar je wilde dit toch zo graag? En je vond het toch zo leuk?’

Aangezien de mensen in mijn omgeving toch echt wel een langere doorlooptijd hadden in hun werk, begon ik op een bepaald moment ook aan mezelf te twijfelen. Was er iets mis met mij? Ging ik ooit iets vinden wat dan wel bij mij past? Ging ik ooit iets vinden dat langer dan drie maanden leuk was?

Ik begon me er steeds meer voor te schamen dat ik het nergens echt lang naar mijn zin leek te hebben. En als ik dan weer ergens het liefst zo snel mogelijk wilde vertrekken, was ik vooral ook heel erg teleurgesteld in mezelf.

Soms ging ik dan proberen het toch maar ergens langer vol te houden om te bewijzen dat ik het wel kon. Denkende dat ik misschien gewoon harder mijn best moest doen. Want werk is nou eenmaal niet altijd leuk en er moet wel brood op de plank komen.

Maar het gevolg daarvan was bijna altijd dat ik ging disfunctioneren, mezelf steeds ellendiger ging voelen, steeds minder energie overhield voor andere dingen en uiteindelijk alsnog iets anders moest gaan zoeken, waar dan ineens haast bij was.

Dat kwam de relaties met collega’s en de dierbare mensen om mij heen ook zeker niet ten goede. Want ik ben niet de leukste versie van mezelf als ik iets moet blijven doen waar ik eigenlijk al op uitgekeken ben.

Als je herkenning vindt in hoogbegaafdheid, is de kans groot dat je herkent dat je snel uitgekeken of snel verveeld kunt raken.

Soms gaan we daardoor geloven dat we niet bedoeld zijn om iets lang leuk te vinden. Soms gaan we onszelf daarvoor schamen. Soms gaan we proberen iets vol te houden wat al lang niet meer de bedoeling is. En soms gaan we daardoor aan onszelf twijfelen.

Maar in de kern is het helemaal niet gek of raar dat je snel uitgekeken kunt zijn. Het betekent niet dat je geen doorzettingsvermogen hebt of te hoge eisen stelt. Het betekent vooral dat jij iets anders nodig hebt om ergens langere tijd met plezier te kunnen blijven werken.

Als hoogbegaafde heb je namelijk vaak een bovengemiddeld verlangen naar intellectuele prikkels. Je hebt het nodig om uitgedaagd te worden, voldoende complexiteit te ervaren en om jezelf te kunnen ontwikkelen. Daardoor zul je bijvoorbeeld ook herkennen dat routinematige en terugkerende werkzaamheden je snel tegen gaan staan.

Daarnaast heb je als hoogbegaafde ook relatief snel iets in de vingers. Dat samen zorgt ervoor dat je sneller dan de meeste mensen om je heen ergens uitgekeken kunt raken.

Dat betekent echter niet dat je nu veroordeeld bent aan een leven waarin je het ergens maar maximaal een halfjaar leuk kunt vinden. Het betekent wel dat jouw werkende pad er anders uit kan zien dan dat je ziet bij anderen en dat er wat anders nodig is om jouw pad te vinden.

 

Heb jij het e-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Dat kun je gewoon gratis aanvragen:

Yes, ik wil graag dat e-book! Je ontvangt dan ook de wekelijkse HB updates gemakkelijk in je mail.