Ben ik hoogbegaafd?

Ben ik hoogbegaafd?

Adrienne van den Bos hoogbegaafdheid 16 Comments

Als ik kijk naar de mails die ik op dagelijkse basis ontvang, dan is één van de meest voorkomende vragen toch wel de vraag (of een afgeleide ervan) “ben ik hoogbegaafd?”. Vaak gevolgd door één van de volgende zinnen:

“Ik herken me in zoveel van de kenmerken, maar niet in alles. Kan ik dan toch hoogbegaafd zijn?”

“Op een IQ test zou ik het niet goed doen. Ik ben heel slecht in rekenen (of in het doen van testen of ik heb faalangst, dyslexie, etc.). Kan ik dan toch hoogbegaafd zijn?”

“Ik twijfel of ik hoogbegaafd ben. Ik wil het zeker weten omdat ik erkenning zoek, omdat ik mezelf niet hoogbegaafd durf te noemen zonder bevestiging. Hoe kom ik erachter of ik hoogbegaafd ben? Waar kan ik mij laten testen?”

Na herkenning, nieuwe vragen

In mijn gratis e-book en gratis online masterclass over hoogbegaafdheid deel ik al veel informatie over hoogbegaafdheid. De herkenning daarin is vaak groot. Dat is niet vreemd want het is natuurlijk niet voor niets dat je deze informatie tot je neemt. Ergens weet je of denk je al dat hoogbegaafdheid voor jou een relevant thema is. Iemand heeft je erop gewezen, of je bent ergens in jouw zoektocht op het onderwerp gekomen.

Maar na die herkenning ontstaan ook weer veel nieuwe vragen. Enerzijds valt er het e.e.a. op z’n plek. Anderzijds ontstaat ook de vraag of hoogbegaafdheid dat dan kan verklaren, of dat er in plaats van hoogbegaafdheid gewoon iets “mis” is met je. Dat gevoel van dat er iets mis is met je ontstaat overigens vooral door een gebrek aan helderheid en antwoorden over: wie ben ik, hoe werk ik en wat heb ik nodig? En anderzijds door een omgeving die niet aansluit op de persoon die jij bent.

Officieel hoogbegaafd

Ongeveer 2-3% van de samenleving is hoogbegaafd. Hoewel dat relatief klein is, is dat in aantallen nog best veel. Toch beredeneren veel mensen al snel niet hoogbegaafd te kunnen zijn, omdat het maar zo’n klein percentage is. Laat die gedachte in jouw zoektocht even los. Laat ook het vergelijken met anderen los waarvan je weet dat ze hoogbegaafd zijn. Hoogbegaafden zijn namelijk niet maar 1 type of soort mens. De diversiteit onder hoogbegaafden is enorm groot. In dit artikel schreef ik daar meer over.

De officiële manier van hoogbegaafdheid vaststellen gebeurt nog middels een IQ test. Een onderdeel van hoogbegaafdheid is namelijk een bovengemiddeld IQ. Dat komt neer op een IQ van 130+. Bij een IQ van 145+ ben je extreem hoogbegaafd (lees ook dit boek (Levels of Giftedness)). Er zijn echter twee zaken waar rekening mee gehouden moet worden bij een IQ test als het gaat om vaststellen van hoogbegaafdheid:

  1. De IQ test is een moment opname
  2. Alleen IQ is nog niet alles

Momentopname

Om te beginnen met een momentopname. Een test die je nu doet kan andere resultaten geven afhankelijk van hoe je in je vel zit. Hoe je geslapen hebt, etc. (lees hier een mooi artikel daarover-wat de IQ test meet).

In het verlengde daarvan hoef je als hoogbegaafde niet overal goed in te zijn. Je kunt op bepaalde vlakken in staat zijn tot bovengemiddelde prestaties, maar niet per se op alle vlakken. Iemand die slecht is in rekenen kan sommige vragen op een IQ test minder gemakkelijk maken, maar dat sluit nog geen hoogbegaafdheid uit. Net zoals een score onder de 130 niet per se hoogbegaafdheid uitsluit. Een IQ test kan HB in die zin wel bevestigen, maar niet ontkrachten.

Hoogbegaafdheid is meer dan IQ

Een IQ test is een meetinstrument wat maar 1 aspect meet: het Intelligentiequotiënt. Iemand die een hoge intelligentie heeft zonder de andere kenmerken van hoogbegaafdheid is enkel hoogintelligent. Hoogbegaafd betekent dat er naast het IQ namelijk ook nog sprake is van bepaalde sociale en emotionele kenmerken. Ik schaal die onder de drie hoofdkenmerken: anders, intens en snel.

Anders: het gevoel van anders-zijn houdt o.a. in dat je op een net iets andere frequentie zit met de mensen om je heen. Dat je anders denkt, voelt en doet. Daardoor heb je regelmatig het gevoel niet begrepen te worden. En dat wat voor jou zo vanzelfsprekend is, wordt door anderen niet gezien. Het lijkt soms alsof je een andere taal spreekt. Wanneer jij je in een omgeving met weinig gelijkgestemden bevindt, is het bovendien moeilijk om met anderen een diepgaande connectie te kunnen maken. Om echt het gevoel te hebben dat je “erbij hoort”.

Intens: het intens zijn, houdt in dat je intenser waarneemt en intenser de prikkels om je heen verwerkt. Het brengt mee dat jij je ergens intens in kunt storten als het je aandacht heeft. Je kunt goed de sfeer aanvoelen als je ergens binnenloopt. Je kunt intens last hebben van een label in je shirt, maar ook juist intens genieten van iets, bijvoorbeeld van dat ene mooie liedje.

Snel: het kenmerk sneller houdt in dat je op de eerste plaats als HB’er voorloopt in je ontwikkeling. Soms valt dat op, maar het kan ook verbloemd worden door bijvoorbeeld een leerbelemmering (dyslexie, etc.). Het brengt mee dat je een sterk ontwikkeld analytisch vermogen hebt, snel verbanden kunt trekken, sneller denkt dan de mensen om je heen en daardoor regelmatig stappen voorloopt. Als mens hebben we het daarnaast nodig om te kunnen groeien in wat we doen. Omdat je bovengemiddeld snel jezelf dingen eigen kunt maken, verlies je in veel dingen ook bovengemiddeld snel de uitdaging en raak je weer uitgekeken.

In mijn online masterclass over hoogbegaafdheid ga ik verder in op deze kenmerken.

Label versus zelfkennis

Wellicht herken jij je in veel van de kenmerken, maar heb je nog steeds die twijfel. Dat begrijp ik. Vanwege het woord “hoogbegaafd” vinden we het vaak ook moeilijk om onszelf hoogbegaafd te noemen. Alsof we ermee zeggen dat we onszelf “beter” vinden. Maar hoogbegaafdheid zegt niets over “beter” zijn. Hoogbegaafdheid is een woord dat we gebruiken om iets te omschrijven. Een samenvoeging van de kenmerken die hoogbegaafdheid meebrengt.

In die zoektocht van ‘ben ik hoogbegaafd?’ zie ik veel mensen lange tijd zoeken en twijfelen. Ben ik het wel, ben ik niet? Op zoek naar externe bevestiging, zie ik mensen IQ testen doen waar hoogbegaafdheid niet altijd uitkomt en die vervolgens of (onterecht) hoogbegaafdheid aan de kant schuiven, of blijven twijfelen.

Één van de dingen die ik regelmatig tegen mensen zeg is dat het niet gaat om het label, het gaat om wat het zegt over jou. Wanneer jij je herkent in kenmerken van hoogbegaafdheid, dan is het belangrijk dat je gaat onderzoeken wat het betekent voor jou. Voor hoe je in de wereld staat en wat voor jou belangrijk is. Vraag jezelf af wat het betekent voor de antwoorden die je zoekt. Wat heb je nodig om jouw leven passend in te richten? Welke omgevingen passen bij jou? Deze vragen helpen je veel verder dan de vraag ‘ben ik het wel, ben ik het niet?’

Een label is slechts een label en hoogbegaafdheid heeft op iedere hoogbegaafde weer net een andere uitwerking. Wanneer blijkt uit een IQ test dat je bovengemiddeld scoort, kun je het wellicht makkelijker vinden om jezelf HB te noemen (alsof het dan pas mag), maar dan? Dan begint het eigenlijk pas. Ik ben geen voorstander van de IQ test, maar als het voor jou belangrijk is om je te laten testen, go for it. 

Acceptatie

Wanneer jij je herkent in de kenmerken van HB, ongeacht of je het hebt laten testen, is het belangrijk dat je de tijd neemt om te onderzoeken ‘wat betekent dit voor mij?’ En ook dat je tijd neemt voor acceptatie en het loslaten van het verleden.

Veel HB’ers die er op latere leeftijd achter komen denken, ‘had ik maar eerder geweten dat ik hoogbegaafd ben, dat had zoveel dingen makkelijker gemaakt.’ Soms komt er ook een verwijt naar de omgeving ‘waarom hebben zij het nooit gezien!’ Maar aan het verleden kun je niets meer veranderen. Je bent nu waar je bent en vanuit hier kun je weer verder. 

Daarnaast is het belangrijk dat je gaat accepteren dat hoogbegaafdheid valkuilen en gaves meebrengt. Bepaalde kenmerken hebben jou wellicht in de weg gezeten, en misschien nog steeds. Ik krijg ook regelmatig de vraag “ik heb last van… hoe verander ik dat?”. Denk daarbij aan bijvoorbeeld:

  • Ik denk te veel en te snel (ik word gek van mezelf). Hoe zorg ik ervoor dat ik minder denk?
  • Ik kan niet lang een baan vasthouden, ik heb veel veranderingen nodig. Hoe zorg ik ervoor dat ik langer een baan kan vasthouden?
  • Ik ben heel gevoelig. Hoe zorg ik ervoor dat ik minder gevoelig word?

Dat is begrijpelijk en misschien had je liever gewild dat je niet die enorm snelle gedachtegang had of overal eindeloos over na kunt denken. Misschien vind je het lastig dat je alles zo intens voelt en waarneemt. Misschien vind je het vervelend dat je vaak de enige bent die ziet hoe dingen anders of beter kunnen of dat je snel ergens je interesse in verliest. Maar onthoud, je bent zoals je bent, en dat is precies goed voor wat jij te doen hebt in dit leven.

Ja, je hebt je valkuilen en tekortkomingen en ja daar kun je aan werken. Niet omdat je jezelf moet fixen, maar omdat het je een kans biedt om te groeien als persoon. Kijk ook altijd naar de context. In sommige omgevingen zijn bepaalde eigenschappen waardevol en worden ze gezien als kwaliteiten. In andere omgevingen zijn het juist jouw valkuilen.

Hoe dan ook zijn jouw persoonlijke eigenschappen een onderdeel van wie je bent, het doel is niet die te veranderen, het doel is om te leren er beter mee om te gaan en ze op de juiste manier te kunnen inzetten. Daarvoor is het nodig jezelf beter te leren kennen. Daardoor kun je ook de omgevingen gaan vinden die bij jou past. En dan ga je merken dat jouw eigenschappen ontzettend waardevol zijn.

Wat kun je doen?

Gun jezelf allereerst het plezier van zelfkennis. Het vinden van de juiste omgeving en jouw plek in deze wereld begint namelijk altijd met zelfkennis. Helderheid over wie jij bent, wat jij nodig hebt en wat jij wilt. Investeer daarom tijd, energie en geld in dit zelfonderzoek. Je gaat merken dat je in de juiste omgeving veel plezier gaat hebben van jouw unieke kwaliteiten en zienswijze. Je gaat merken dat het door jezelf te kennen makkelijker wordt om contact te maken met anderen en om gelijkgestemden te vinden.

Wacht niet totdat je antwoord hebt op de vraag ‘ben ik hoogbegaafd?’ Zelfs na het doen van een IQ test kun je daar nog aan gaan zitten twijfelen. Veeg het niet van tafel als er bepaalde kenmerken zijn waar jij je niet in herkent. De ene hoogbegaafde is de andere niet.

Wees nieuwsgierig. Onderzoek wat hoogbegaafdheid voor jou betekent en gebruik dat om jouw leven zo in te richten dat het past voor jou. Dan kun je leven naar jouw potentie en mogelijkheden. Dan kun je groeien als mens en echt van betekenis zijn met wat je doet. En dat gun ik jou. Hopelijk jij jezelf ook.

Ik ben benieuwd, herken je dit? Vind je het moeilijk jezelf hoogbegaafd te noemen? Laat me weten onder de blog! 

Meer lezen over het anders zijn? Lees dan hier blog 1 van de blogreeks ‘anders’  

Meer lezen over het intens zijn? Lees dan hier blog 1 van de blogreeks ‘intens’ 

Meer lezen over het sneller zijn? Lees dan hier blog 1 van de blogreeks ‘snel’ 

Heb jij het e-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Dat kun je gewoon gratis aanvragen:

Ja, ik wil graag dat e-book!

Vorige blogVolgende blog

Comments 16

  1. Tja wat zal ik zeggen? Ben ik HB ? HSP in ieder geval wel en ben daar heel erg blij mee dat is 1 groot cadeau. Maar HB? Ach is het belangrijk?
    Ik heb lagere school gedaan en daarna anderhalf jaar ingeschreven gestaan op een LHNO waar ik vervolgens niet heel veel kwam omdat ik niet zo goed durfde, werd op school van jongs af aan gepest. Veel voor het gezin gezorgd als moeder ziek was. Ik was het domme zusje. Mijn oudste broer is heel erg intelligent dat wisten we toen al, Hij zit op de 159 wat bijna exceptioneel is! Men zegt dat hij Asperger heeft maar als ik door kijk dan is hij super HSP. Geloof mij als ik zeg, dat je daar niet jaloers op hoeft te zijn, want hij begrijpt de wereld nog minder dan wij!

    Maar goed,ik ben een autodidact en besef de laatste jaren dat ik echt niet dom ben en hoe meer ik leer hoe meer ik denk, en als ik nu eens slimmer ben dan ze voor mogelijk hielden? Dat begon al wat jaartjes geleden toen ik een assessment moest doen en daar een HBO niveau uit kwam.
    Ik kan je zeggen dat ik best wat potjes gejankt heb!
    Ik heb ook een enorme faalangst ontwikkeld in mijn jeugd en die is niet zo maar weg, dus dat stemmetje bleef. Toen kwam ik iets tegen van jou en heb me aangemeld, iets in mij werd getriggerd maar wat weet ik niet meer. Ik zat te luisteren naar jou en ik heb van alles gelezen en de kenmerken kan ik 1 voor 1 aanvinken! Kennishonger, Helikopterview, doorzie alles en iedereen, ik kan alleen leren en onthouden wat mijn interesse heeft , zie de oplossing vaak al voor het probleem er is, ik zie het ook meer als uitdaging.
    Ik voelde een groot deel faalangst weg vloeien en ben ik die week een opleiding aangegaan en nog wel een thuis studie omdat ik dan kan leren op ijm manier en op mijn tijden ik kan nml niet 1 uurtje iets leren en dan het volgende.

    Ben ik HB? Nogmaals, voor mij niet zo belangrijk wel heel belangrijk is de herkenning waardoor ik nu heel veel in een totaal ander perspectief zie en ook geheel anders naar mijzelf kijk!

  2. Na een lange periode van migraine, oververmoeidheid, slaapstoornissen en doelloos leven (gevoelsmatig) ben ik er sinds enkele jaren achter dat zowel gezegend als vervloekt ben met hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid. Ik ben van de generatie Indigo kinderen en heb echt een enorm lange en vaak zware zoektocht naar mezelf achter de rug. Natuurlijk ben ik nog niet volleerd en weet ik nog niet volledig wie ik ben, want dat kan niet. Wel weet ik enorm veel over wie ik niet ben en heb ik mijn verlangens en verwachtingen helder en ben ik sinds enkele jaren bezig deze te realiseren. Ik heb afscheid genomen van veel mensen en van mijn oh zo belangrijke carrière. Ik ben nog nooit zo gelukkig en in contact met mezelf geweest sinds die beslissingen! De mensen die ik om me heen heb zijn echt en betrokken en accepteren mij zoals ik ook hen accepteer. Ik krijg nu meer aanbiedingen en kansen dan ooit te voren en ben veel minder bezig met maatschappelijke belangen. Ik doe wat ik en help mensen waar ik wil en kan en ik voel me heerlijk! Deze blogs, hoewel de verkoopfactor voor mij best wat omlaag mag, zijn heel herkenbaar en duidelijk. Ik denk dat veel mensen baat zouden hebben bij je overzichtelijke en heldere uitleg over hoogbegaafdheid! En die verkoop… tja, ook jij moet je boterham verdienen he?
    Ondanks de kritische noot ben ik blij om dit alles te mogen lezen en hoop ik dat je veel mensen weet te bereiken!

  3. Ik vind het allereerst heel fijn je blogs te lezen (je boek ook), en deze keer ga ik ook reageren. Onze jongste heeft ons op het spoor van HB gezet: hij is vastgelopen op school, onderpresteerder met fixed mindset, zoals we nu weten hoogbegaafdheid en zeer hooggevoelig. Dat weten we nu, na een zoektocht van jaren omdat wij wel wisten dat iedereen in ons gezin een hoog IQ had, maar geen idee van de betekenis van hoogbegaafdheid. In alle eerlijkheid zelfs een weerstand tegen al die moeders die zo nodig een hoogbegaafd kind moesten hebben 🙂 Dan ga je dus lezen en begrijpen, en dan is het eigenlijk bizar dat je na je veertigste er pas achter komt dat je zelf ook hoogbegaafd en hooggevoelig bent. En hoe dat alles kan verklaren waar je heel je leven mee geworsteld hebt maar waar je jezelf de ‘schuld’ van gaf. Want ik was altijd dat meisje dat alles kon en moest kunnen (maar vastliep zodra de uitdaging weg was), dat zich aan iedereen kon aanpassen (gek dat ik altijd migraines en kaakklachten had) en ik moest blijven doorgaan van mezelf tot ik helemaal op was (ik was degene met het overzicht en ik bleef altijd overeind). Voor het eerst in mijn leven kan ik nu geloven dat ik nee mag zeggen, tijd nodig heb voor mezelf om indrukken te verwerken en mag accepteren dat ik gewoon anders ben, dat iedereen in mijn gezin anders is en dat we dat mogen zijn. Bij mij dus niet zozeer het gevoel niet HB te zijn, alswel de acceptatie dat ik mag zijn zoals ik ben, en dat daar dus een woord voor is. Er wordt op internet veel geschreven over het onderwerp, maar de manier waarop de manier waarop jij erover schrijft staat echt heel dicht bij hoe ik het ervaar. Dankjewel daarvoor.

  4. Ik heb al jarenlang het gevoel hoogbegaafd te zijn. Voor mijn jongere broer geldt hetzelfde. En zo ook nu mijn dochtertje van bijna 2 jaar.
    Mijn hele leven heb ik al last gehad van het ‘anders’ denken dan anderen. Het gevoel er niet altijd bij te horen doordat ik net een beetje anders was.
    Wat niet wegneemt dat ik een paar zeer goede vriendschappen heb en wel makkelijk contact maak. Ik kan inmiddels ook sociale gesprekken voeren, waar ik eerst niet zo goed wist hoe dat moest en er geen zin in had.
    Op mijn werk voel ik me vaak machteloos en niet begrepen. Ik kijk anders naar mensen en zie sneller dan anderen hoe iemand handelt en wat er achter zit. Ik heb hier moeite mee.
    Daarbij denk ik vaak anders over onderwerpen waar we mee bezig zijn. Ik koppel allerlei zaken aan elkaar waar een ander totaal niet aan denkt. Ik krijg het ze dan ook niet aan hun verstand en dat geeft me frustratie. In sommige gevallen laat ik het dan maar zitten. In andere gevallen, wanneer ik écht vind dat het van belang is, voer ik een strijd. En dat kost me bergen energie.
    Ik heb nooit een officiële IQ-test gedaan en vind het daardoor lastig om van mezelf te zeggen hoogbegaafd te zijn.

    1. Helemaal mee eens Brenda. Heb deze ervaringen ook. Het kost enorm veel energie, met name wanneer dit werkgerelateerd is. Ben inmiddels helemaal klaar met sommige werkgevers. Lees: ambtenaren-organisaties.

  5. Ik heb het vermoeden dat ik hoog begaafd ben. Heel veel klopt, ik heb het gevoel dat ik helemaal niet zoveel gepresteerd heb tot nu toe. Heb vaak het gevoel door de mand te gaan vallen. In mijn middelbare schoolperiode ben ik van vwo naar LTS afgegleden.
    Een paar jaar geleden heb ik een assessment gedaan waaruit bleek dat met mijn intelligentie niks mis was maar waar ik in mijn persoonlijke ontwikkeling nog heel wat te doen had.
    Ik ben al een poosje mezelf aan het ontdekken, wat voel ik nou, wat wil ik, wat vind ik leuk waar krijg ik energie van. Waarom doe ik zoals ik doe. Tijdens de opleiding tot massagetherapeut kwam ik tot de ontdekking dat ik een zogeheten KOPP-kind ben: kind van ouders met psychische problematieken en ik weet nu dat ik vooral heb ‘overleefd’. Inmiddels heb ik een PRI therapeut/coach gevonden waar ik het vertrouwen in heb dat het mij gaat helpen ontdekken welke mechanismen ik ontwikkeld heb die in het heden destructief zijn en deze te veranderen zodat ik invulling aan mijn leven te geven waar ik gelukkig van word.

  6. Ik heb sterk het vermoeden dat ik hoogbegaafd ben. Ik doorzie dingen snel en zie ook vaak wat het gevolg kan zijn van een bepaalde aktie. Dat geef ik dan aan en mijn omgeving reageert dan misprijzend, minachtend, ze vinden me dom of worden zelfs agressief. Zij zien mijn inzichten niet en vinden mij bedreigend. Ook krijg ik regelmatig het verwijt dat ik te snel denk. Ik moet dus leren om niet vooruit te denken, de boel de boel te laten, dingen maar laten mislukken enz. en dat vind ik lastig. Achteraf heb ik zo vaak gelijk dat het bijna gênant is. Ook al gebruik ik dat argument, dan nog word ik niet geloofd. Er zal ook nooit iemand zeggen dat ik dus inderdaad gelijk had. Tja, dat is dus frustrerend. Moeilijk om hier mee om te gaan. Oh ja, ik ben absoluut niet tactisch, dat is ook een probleem. Gelijk zeggen hoe het zit. Baf.

  7. Heel veel herkenning en gelukkig ook de bevestiging gevoeld dat ik inmiddels ook op de goede weg zit qua zelfkennis.
    Ja, ook al begin ik nu mijn hoogbegaafdheid te waarderen, vind ik het moeilijk om ervoor uit te komen naar anderen omdat veel mensen er niet zoveel mee kunnen (“maar jij bent zo sociaal, dat hebben hoogbegaafden toch helemaal niet?”).
    Het is inderdaad ook fijn om te merken dat het makkelijker wordt om andere hoogbegaafde personen te herkennen en leren kennen.

    Dank je wel voor je heldere blogs! Ik heb me ook voorgenomen om binnenkort naar je video’s, andere blogs en de webinar te gaan kijken!

  8. Ik ben nog steeds bezig met mijn zoektocht om mijn doel in dit leven te vinden. Er zijn veel dingen die ik leuk vind en kan en dat is dan direct ook mijn euvel; wat moet ik kiezen? Ik deed mijn basisschool zonder problemen, daarna de HAVO waar ik de eerste 3 jaar niets hoefde te doen om toch over te gaan. Maar toen kwam de omslag bleef zitten en deed uiteindelijk veel langer over de HAVO dan er voor stond. Heb een aantal HBO studies gedaan maar geen afgemaakt, verloor mijn motivatie doordat ik dingen of mensen doorzag en dat gemotiveerde mij sterk. Ik herken het twijfelen aan mijn kwaliteiten en deed een IQ-test om mij te laten zien wie ik was. De uitslag was bovengemiddeld; 138. Maar ook dit gaf mij niet het gevoel dat ik het kon gaan redden in de maatschappij. Van alles geprobeerd en ben nu bezig om wat rust in mijn hoofd te krijgen en mijn gezondheid aan te pakken. Ben er dus direct ook nog even achter gekomen dat wat ons over bijvoorbeeld voeding verteld wordt nou niet echt de waarheid is. Ik heb hierdoor mijn eten drastisch aangepast. Dit geldt overigens ook voor onze medische zorg……
    Ik heb mij opgegeven voor de webinar om te kijken of dit mij verder helpt. Er zijn al stappen gezet maar de finish-lijn is nog niet behaald.

    1. Beste Dolf,
      Ik ben wel benieuwd naar jouw inzichten in voeding. Zou je daar iets over willen delen?

  9. Ik ben hoogbegaafd. Ik heb er op zich steeds minder moeite mee dit te zeggen, maar wat vooral lastig is en blijft is dat de omgeving (ouders, vrienden) het niet snappen.
    Hoe zeer ik het ook uitleg, of bv ze je e-book laat lezen.
    Laatst werd me bv nog iets gevraagd en kwam er een opmerking achteraan van ‘jij moet dat toch kunnen/weten, bent jij bent hoogbegaafd.’. Bijna verwijtend.
    Zelfs als jezelf snapt dat je als hoogbegaafde niet beter bent dan een ander, wil dat helaas niet zeggen dat de omgeving dan niet denkt dat jij denkt dat je wel beter bent dan de rest.
    Jammer.

  10. Hoogbegaafd en hoog IQ past dus in het algemeen wel. Klopt het dus dat HB-ers dus meestal universitaire studies hebben afgerond en daarin ook excellent hebben gepresteerd (zoals cum laude)?

    1. In mijn geval niet Gerrit.
      Maandag lever ik mijn scriptie in van de lerarenopleiding wiskunde, HBO dus, en dan heb ik na 10 jaar eindelijk mijn studie afgerond.. En voor de meeste wiskunde vakken heb ik zesjes gehaald.
      11 jaar geleden ben ik na 6 weken gestopt met mijn universitaire opleiding wiskunde. Ik vond het echt helemaal niks. Ik vind studeren eigenlijk helemaal niks omdat je daar verplicht moet leren en presteren. En dan opeens wil ik niet meer en vind ik maar moeilijk motivatie.
      Uit een soort opstandigheid haal ik dan ook zesjes, ik heb geen zin om te presteren omdat het moet. En om dan via cijfers te laten zien dat ik slim ben. Ik voel op school ook altijd competentie drang en ik heb geen zin om daar aan mee te doen.
      Dan hou ik me liever een beetje op de achtergrond met een zesje.

    2. Beste Gerrit, nee dat klopt volgens mij niet per se. Veel hoogbegaafden, waaronder ik, kunnen er heel lang mee weg komen dat ze snel genoeg kunnen denken om voldoende goede resultaten te halen op school. Ze denken daardoor dat ze iets pas moeten laten zien als ze het kunnen en hebben nooit een goede leerstrategie ontwikkeld en vinden het moeilijk om te falen. Ze snappen niet dat dingen leren betekent dat je het eerst niet kunt, dan gaat oefenen en fouten maken, en dat je het daarna waarschijnlijk kunt. Ergens op de middelbare school of op de universiteit loop je er dan tegenaan dat de hoeveelheid stof gewoon te groot is om op die manier te werk te gaan. Mensen die de universiteit goed afronden zijn volgens mij meestal mensen die goed weten hoe ze moeten leren. Ik denk juist dat het omgekeerde het geval is: bovengemiddeld veel hoogbegaafden maken niet de opleiding af die ze gezien hun intelligentie wel aan zouden moeten kunnen.

      1. wat herkenbaar, deze verhalen over school- en studiecarrières. Hierover lezen zorgt voor herkenning, vooral zoals Elmer het beschrijft.

    3. Dag Gerrit,

      Hoogbegaafd en een hoog IQ?

      Ik zal kort even mijn school carriere beschrijven.

      Op de lagereschool (ik ben van die generatie), altijd was ik bezig met andere zaken en onderwerpen. Keek veel uit het raam, fantaseerde er op los.
      De taken die ik kreeg raffelde ik af.. uiteindelijk met een havo advies naar de middelbare school.

      Middelbare school. Mijn grootste trauma (als je van een trauma mag spreken).
      Ik heb uiteindelijk 6 jaar over de MAVO gedaan. Voor exacte vakken had ik veel interesse, maar merkte ook dat nieuwe onderwerpen leuk waren maar vaak niet werden uitgediept. Talen, het leren van rijtjes worden, naamvallen, werkwoord vervoegingen. Het boeide me niet. Hierbij kwam ook nog eens dat ik gewoon een puber was. Ondertussen las ik alles wat los en vast zat in de bibliotheek. Gevolg dat de lessen nog minder interessant werden, ik had over de onderwerpen al gelezen. Uiteindelijk diploma gehaald met zessen en zevens, zonder dat ik me kan herinneren er echt iets voor gedaan te hebben.

      Na de mavo, geen raad meer weten, uiteindelijk maar beroepsmilitair geworden. Maar na 4 jaar was ik daar ook klaar mee.

      Studeren?
      Wat zal ik gaan studeren, de keuze die ik maakte was gebaseerd op wat ik leuk vond. Maar met een MAVO diploma kom je nergens binnen. Via een achterdeur (toelatingsonderzoek) de lerarenopleiding gedaan. Maar helaas niet afgerond. Met dikke voldoendes al mijn inhoudelijke vakken afgerond. Maar uiteindelijk de afstudeer scriptie niet afgerond.

      Werken.
      In de zorg terecht gekomen. Snel een diploma gescoord omdat dit vereist was. Binnen een jaar een mbo 4 diploma opgehaald.
      Al snel was dit voor mij onvoldoende, gelukkig wel een leidinggevende die mij herkende. Edwin, jij moet meer gaan doen, hier ga je jezelf vervelen.

      Dus Management in de zorg.
      Hbo opleiding in 2 jaar, zonder al te veel moeite maar voortdurend met het gevoel; dit doe ik omdat het moet, niet omdat het iets toevoegt. Ik herinner me nog een discussie met een docent, die werd afgesloten met de opmerkelijke woorden. “Het kan best waar zijn wat je zegt, maar ik vind dat je dit moet weten”.

      Nu:
      Master Bestuur- en organisatie wetenschappen. Een master in twee jaar naast een volledige baan en gezin. Ik geniet van de inzichten die me dit oplevert. Maar ook kost het me moeite, een paper schrijven en je focussen op wat dit paper moet opleveren. Tijdens het schrijven vliegen ook hier de gedachten me om de oren. Dus ook hier moet ik mijzelf steeds kaderen om binnen het gevraagde te blijven.
      Ik hoop volgend jaar mijn Master af te ronden.

      Mijn gehele carrière binnen het onderwijs kenmerkt zich door het blijven focussen op wat men van je vraagt. Complexiteit van de opleiding of studie helpt soms maar al snel beperkt me dit ook.

      Wat ik hier lees, maar ook elders, besef ik me dat aanpassen energie vraagt. Een hoog IQ helpt erg, maar leert me ook dat dit niet doorslaggevend is. Met name het snel verbanden kunnen zien, gedachtenspinsels hebben over de onderwerpen waar je je mee bezig houdt zijn in het onderwijs niet altijd handig. Het maken van een IQ test vaak saai en vraagt ook aanpassingen. (het komt me bij het maken van IQ vragen meer dan eens voor dat ik andere verbanden in de vragen ontdek).

      IQ en hoogbegaafd. Ja er zal zeker een verband zijn, maar een hoog IQ leid niet altijd tot hoogbegaafd.

      Edwin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *