Als jouw weg niet vanzelfsprekend is

Als jouw weg niet vanzelfsprekend is

Adrienne van den Bos Hoogbegaafdheid 27 Comments

Na de eerste paar werkende jaren, had ik grote vraagtekens bij de manier waarop ik zag dat bedrijven ingericht waren en de manier waarop ik daar dan in moest functioneren. Ik kon mijn vinger er niet op leggen, maar voor mij klopte het niet. Tegelijkertijd had ik geen idee hoe het dan wel zou moeten. Hoe het dan wel bij mij zou passen.

In één van mijn laatste banen voordat ik ondernemer werd, kwam ik tot de conclusie dat, ook al wist ik nog niet hoe het anders moest, het moest voor mij wel anders. Ik werd heel ongelukkig van de gedachte dat ik de rest van mijn leven mezelf ergens naartoe zou moeten slepen waarbij ik aan alles voelde dat het niet mijn weg was. Ik maakte een belofte aan mezelf. Ik ging in ieder geval onderzoeken hoe het dan wel voor mij zou moeten. Misschien zou ik er dan alsnog achterkomen dat ik mezelf er maar bij neer moest leggen, maar dan wist ik dat in ieder geval zeker.  

Je eigen weg creëren

Wat ik toen niet wist en nu weet, net zoals ik bij veel hoogbegaafden heb gezien, is dat je als andersdenkende hoogbegaafde vaak een net iets andere weg te belopen hebt. Eigenlijk is dat ook niet raar, je bent niet voor niets anders. En juist dat wat jou uniek maakt, is wat jij de wereld te bieden hebt. Het kan daarbij best zijn dat jouw weg nu nog niet bestaat. Dat jij iets nieuws te ontwikkelen hebt, iets wat nu nog niet zichtbaar is. Dan wordt het bijvoorbeeld ook moeilijk om antwoord te geven op de vraag wat je wilt worden “als je later groot bent”. Het is er namelijk nog niet.

Jouw eigen weg creëren kan alleen als je los kunt laten aan wat is. Dat geeft ruimte om te kunnen creëren wat kan zijn. Wat klopt voor jou. Dat is alleen wel makkelijker gezegd dan gedaan. Zodra je maar een beetje van de gebaande paden wilt afwijken, zul je ervaren dat mensen om je heen daar nog niet helemaal in mee kunnen. Dat ze het niet begrijpen, eng vinden wat jij van plan bent of het er niet mee eens zijn. Het eerste stuk van de nieuwe weg is daarom vaak een eenzaam stuk. Je wordt opgeroepen om op jezelf te vertrouwen en voor jezelf te gaan staan. Je zult zien dat wanneer je ondanks de (liefdevolle) weerstand toch jouw weg gaat aanleggen, het steeds meer zichtbaar wordt wat je bedoeld hebt. Daarmee creëer je de mogelijkheid voor anderen om het te begrijpen. In sommige gevallen leg je daarmee ook de weg aan voor andere mensen om te volgen. Nog een extra reden om echt te gaan doen wat jij denkt dat klopt voor jou.

Wat kun je doen?

Ga voor jezelf helder maken wat jij nodig hebt en waar jij naar verlangt. Neem daar echt even de tijd voor, de antwoorden liggen meestal niet aan de oppervlakte. Kijk ook naar de omgevingen waar jij in functioneert en waar het niet klopt. Wat zegt dat over wat je wel wilt? Als je nog niet weet wat dan wel jouw weg is, begin dan met zelfonderzoek. Investeer tijd, geld en energie in dit proces. Uiteindelijk kun je veel wel zelf gaan ontdekken, maar met hulp gaat dit proces een heel stuk sneller.

Als je vervolgens helder hebt wat jouw weg is, wat jij wilt gaan doen of welke stappen je te zetten hebt. Durf dan ook voor jezelf en jouw wensen te gaan staan. Je wordt in dit proces regelmatig opgeroepen om dicht bij jezelf te blijven, je niet te laten afleiden. Wat daar positief in kan bijdragen is als je op zoek gaat naar gelijkgestemden. Mensen die eenzelfde soort pad belopen en begrijpen waar je doorheen gaat. Dat maakt het aanleggen van jouw weg al een stuk minder eenzaam.

In het volgende thema zullen we het kenmerk van intens-zijn verder uitlichten. Voor nu een vraag aan jou, heb je het gevoel dat jij een andere weg behoort te belopen? En zo ja, wat ga je dan nu anders doen? Laat je het mij weten onder deze blog?

Heb jij het e-book over hoogbegaafdheid al gelezen?
Dat kun je gewoon gratis aanvragen:

Yes, ik wil graag dat e-book! Je ontvangt dan ook de wekelijkse HB updates gemakkelijk in je mail

Vorige blogVolgende blog

Comments 27

  1. Je kunt ook schik hebben in een baan hoor! Ik mag flexibel met m’n uren zijn. Ik werk grotendeels alleen, en ik krijg er energie van.
    Zo zelfs dat de kinderen me ongeveer verbieden in de vakantie de laptop te pakken, want werken in de vakantie: dat kan niet.
    Misschien is het een beetje eenzaam, maar elk jaar is er wel een nieuw onderwerp waar ik in mag duiken.

    1. Post
      Author
  2. Hahaha, wat grappig om dit te lezen. Ik zei laatst nog tegen iemand die vroeg wat mijn doel was en wat mijn plan was om daar te komen:
    “Het is bij mij een beetje anders. Het is niet zo dat ik, zoals bij een TomTom, het adres van de eindbestemming kan invullen en dat er dan een vanzelfsprekende route ligt. Op mijn TomTom staat ‘bestemming onbekend’ – bedenk daar maar een route voor. Het is de bedoeling dat ik iets ga doen wat er nog niet is. Daarom is mijn weg wat warriger en meer zoeken. Maar minimaal net zo leuk hoor!” De ander: “Oh das wel heel spannend- vind je dat niet eng?” Toen kwam ik erachter hoe ontzettend leuk ik die spanning vind. Het leven is een avontuur en ik een ontdekkingsreiziger!

    1. Post
      Author
  3. Zo herkenbaar allemaal.

    Tijdens mijn herstel van een burn out wordt de puzzel voor mij steeds duidelijker. De stap naar zelfstandigheid ga ik zetten, sinds ik die knoop heb doorgehakt merk ik dat ik met vertrouwen richting de toekomst durf te kijken.

    1. Post
      Author
  4. Ha Adrienne,

    Er gebeurt veel; ik heb steeds werk via KOO(renhuis) korte kunstprojecten en gesolliciteerd op baan als persoonlijk begeleider bij Housing First van t Leger des Heils. Mijn vooropleiding is psychologie aan de RU Utrecht en daarna kunstacademie:twee jaar Vrije Academie drie jaar Koninklijke Academie. Duidelijke communicatie ontbreekt na mijn sollicitatie, ik heb bijv. nog geen contract. Vraag is nu of ik deze baan ga doen of dat ik mijn eigen werk ga scheppen bijv. beeldend kunstenaar voor demente bejaarden in een bejaardenhuis. Graag je reactie.met groet, Djoa

    1. Post
      Author

      Fijn dat je reageert Djoa. Ik qoute hieronder een stukje uit de bovenstaande blog. Jij alleen kunt deze vragen beantwoorden.

      Ga voor jezelf helder maken wat jij nodig hebt en waar jij naar verlangt. Neem daar echt even de tijd voor. Kijk ook naar de omgevingen waar jij in functioneert en waar het niet klopt. Wat zegt dat over wat je wel wilt? Als je nog niet weet wat dan wel jouw weg is, begin dan met zelfonderzoek. Investeer tijd, geld en energie in dit proces.

  5. Met dat zelfonderzoek ben ik intensief bezig, maar het vinden van gelijkgestemde vind ik lastig en dan kan de eenzaamheid me wel eens overvallen.
    maar het begin is er, de bewustwording van een leven van mezelf aanpassen aan andere moet stoppen en dat ik vooral weer mag zijn wie ik van oorsprong ben! en dat is een spannende uitdaging 😉

    1. Post
      Author
  6. Ik had ooit een collega die zei: “Heel vreemd als ik van A naar D wil neem ik de stappen A, B, C & D. Jij gaat van A naar Q, H, Z, N, X, G, L, O, M … en komt toch gelijktijdig met mij aan bij D. Maar ik ben je onderweg helemaal kwijt.”
    Vervolgens vroeg hij of die manier van denken niet heel vermoeiend was.
    Waarop ik antwoordde dat volgens mij juist zijn manier van denken vermoeiend moet zijn. “Want als er vervolgens iets gebeurt wat niet gepland is moet je opnieuw je route uitstippelen, terwijl ik het antwoord al een keer gezien had tijdens mijn reis.”

    1. Ze noemen dat lateraal denken. Mensen die ons hbers veroordelen zijn net zo erg als wij die niet-hbers veroordelen, want met n simpel stuk bewustzijn voelen we liefde voor onszelf en anderen (altruisme). Herkenning is sowieso goed en ik ben blij hoe Adrienne dit allemaal doet, respect!!

    2. Post
      Author
  7. Het schijnt me toe dat dit ook voorkomt bij niet-hoogbegaafden. Alleen, bij de laatsten lijkt het intenser of relatief meer van toepassing.

    1. Post
      Author
  8. Heel herkenbaar! Zit exact in die fase. Goed om te beseffen dat je inderdaad alleen bent (en moet zijn) in het begin en dat veel mensen je in de vroegste fase niet (kunnen) begrijpen.

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  9. Gaaf stuk. Ik erger me aan commentaren in de constructie: 1 opmerking over het artikel + mijn verhaal, ik, ik, ik. Schrijf dan zelf een blog!

  10. Wederom herkenbaar. Ik heb net de stap genomen mijn baan op te zeggen, zonder al een nieuwe baan te hebben. Een goede vriendin benoemt vaak dat ik m’n “koers” kwijt ben, maar feit is denk ik dat ik de vastliggende wegen niet wil bewandelen omdat ik me er niet op thuis voel. Ik voel dat ik meer te bieden heb, maar het vinden van die weg kost me veel moeite! Eigenlijk is de vraag “wat wil ik!?” al vanaf de middelbare school een terugkerend thema en heb ik het nog steeds niet gevonden. Dit stukje is een eyeopener!

    1. Post
      Author
    2. Nog eentje hier die zijn baan opgezegd heeft zonder een nieuwe baan te hebben.
      Vreemd genoeg voel ik me nu vrijer dan ooit. Grootste bewustwording is wel dat ik mijn hoogsensitiviteit nu wel leer te omarmen en de piekerfase afneemt. Spannende tijden. Succes Chris.😉

  11. Heel herkenbaar. Ik heb gelukkig een leidinggevende die mij erg veel ruimte geeft om mijn ‘eigen’ dingen te doen.
    Hij ziet ook dat de beweging die ik inzet een positief effect op de organisatie heeft. Daardoor is het voor mij goed vol te houden.

    Zoek mensen om je heen die je veel ruimte en autonomie gunnen en geven.
    Dat maakt werken, ook als je wat anders naar de wereld kijkt, een stuk aangenamer

    1. Post
      Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *