hoogbegaafdheid

[Gastblog] Ik heb me rot gelachen. Ik? Nee joh! Ik ben helemaal niet slim…

Ik heb me rot gelachen. Ik? Nee joh! Ik ben helemaal niet slim.

Halverwege april 2017, nu een half jaar geleden, kwam ik er achter dat ik hoogbegaafd ben. Ik heb me rot gelachen.

“Ik? Nee joh! Ik ben helemaal niet slim.” Eigenlijk ben ik zelfs een beetje dom, want mán, wat heb ik altijd moeite met rekenen gehad! Jaartallen en andere feiten glijden zó van mijn hersenpan af. Ik heb de Havo gedaan, met zesjes en zeventjes én een jaar doubleren. Daarna naar de Pabo, ja, dat lukte wel hoor, beetje tekenen en knutselen… 😀

Betweterig, ja, dát ben ik wel! Ik merk dat dagelijks aan mijn collega’s. Ai, een echte dramkont, die Eef, die steeds maar haar eigen mening brult en als een stoomwals over iedereen heen gaat.
Dát ben ik.
Ik doe mijn uiterste best om dat niet te doen, hoor! Ik neem me, voorafgaand aan studiedagen, altijd voor dat ik maar twee keer iets mag zeggen, anders ben ik weer lastig. Ik verontschuldig me trouwens wat af.

Maar weet je; het hielp geen fluit!
Ik bleef spanning voelen tussen mij en mijn collega’s en ik bleef denken dat het aan mij lag.
Zeven jaar lang.

Ik raakte hierdoor mijn zelfvertrouwen en mijn positie in het Management Team kwijt, terwijl ik daar net zo lekker wat invloed had weten op te bouwen en uitdaging had gevonden.
Ik besloot een hele stap terug te doen, me onzichtbaar te maken zodat ik geen spanning meer hoefde te voelen en me niet meer schuldig hoefde te voelen over het “tot last zijn”.

En nu dit…

Mijn zelfbeeld maar ook mijn geschiedenis; op zijn kop. Alles moest ik opnieuw herzien. Ik ben daar ook nog niet klaar mee.

Als ik terugkijk zie ik maar één teken aan de wand. Toen ik twaalf was ontdekte ik voor het eerst een groot vermogen tot zelfreflectie en inzicht in gedrag van anderen. Inmiddels weet ik dat maar weinig mensen die ik ken, daar zo diep in gaan als ik. Maar verder was ik een doorsnee kind, zonder bijzondere talenten of frustraties.   

Eigenlijk vermoed ik, dat ik pas 7 jaar geleden hoogbegaafd ben “geworden”. Toen ik me, tussen voorgenoemde collega’s, ging bemoeien met het beleid. Wow! Wat een flow! Ik heb in die periode, letterlijk, mijn hersens voelen ontwikkelen! Ik kon ze hóren! Razendsnel! Ik dacht in “flitsen”. Processen, analyses, verbetertrajecten. Vaak kon ik ook nog niet uitleggen waarom iets zou werken, ik wist het gewoon. Ik voelde het.
Maar ik was de enige.
De rest vond altijd wat anders. Met zijn allen. Dus dan zal ik wel ongelijk hebben.
Maar…ik wéét het! Ik vóel het! Ik zíe het!
Ben ik nou gek?

En nu dit…

Wat fantastisch!
Dit puzzelstuk kwam ik tekort! Nu pas zie ik wat het plaatje moet voorstellen!
Het is verdorie mijn functie om in flitsen te denken, om te voelen hoe het beter kan, om standvastig koers te bepalen naar een beter functionerende organisatie met gelukkiger mensen!

Nu zie ik, rustiger, zonder al die emotie, wat ik al kan en wat ik nog wil leren om efficiënter te kunnen functioneren. Ik zie nu wat mij bijzonder maakt en wat mij lastig te volgen maakt.
Ik ben dit jaar gestart met de opleiding tot schoolleider en ik ben helemaal in mijn nopjes. Hier vind ik mensen die mij begrijpen, kennis en diepe gesprekken.
Ook heb ik het afgelopen half jaar veel persoonlijke onderzoeken gehad; één groot feest voor mijn zelf-reflectie-liefhebberij. Ik heb hier veel door ontdekt en geleerd.

Ik heb nu wat doelen voor mezelf gesteld:

  • Me op mijn talenten richten, trouw en standvastig. Hoe meer je vanuit je talenten handelt, hoe beter je je kunt ontwikkelen.
  • Rustig en vol vertrouwen mijn mannetje staan, standvastig, met stiltes om na te denken en terug te komen met theoretische onderbouwing van mijn gevoel.
  • Weer beter leren voelen wat mijn emotie me probeert te vertellen. Hier handiger mee omgaan zodat mijn emotie mijn gedrag niet langer bepaalt.
  • Mijn communicatie vooral laten bestaan uit het stellen van vragen. Want pas als ik de ander écht goed begrijp, kan ik mij effectief afstemmen. Pas als die ander zich gehoord voelt, ontstaat er ook ruimte om míj te horen. En dan pas ontstaat een effectieve dialoog.
  • En ik wil natuurlijk leren een school te leiden! 😀
    Onderhuids merk ik dat ik nog veel méér wil. Ik sta ervoor open en dan zien we wel!

Boeken die ik je kan aanraden:

  • “Dit ben ik!” van Lieuwe Koopmans. Je leert hier, stap voor stap, gebruik maken van transactionele analyse. Je duikt je communicatie, je gevoel en je verleden in.
    Om blokkades bij jezelf te ontdekken en er daardoor beter mee om te kunnen gaan.
    Confronterend dus een doos tissues is handig… Maar, weet je, daar waar het schuurt, daar vind je de kern.
  • “Verdraaide Organisaties” van Wouter Hart, om cadeau te doen aan je lastige baas 😀
  • “Ontdek je sterke punten” van Buckingham & Clifton. Je leert je talenten herkennen (precies díe dingen waarvan ik dacht dat het mijn zwakke punten waren!!) en waarom je je daarin vast moet bijten.

Ik heb mijn weg geplaveid en ik ben van plan er even een flink stuk overheen te sprinten! 😀
Ik wens iedereen die dit leest van harte hetzelfde toe!

Succes,
Evelyn Sies – van der Horst

Ken je iemand voor wie deze blog interessant kan zijn? Delen mag, graag zelfs.

 

Heb jij het ebook over hoogbegaafdheid al gelezen? Dat kun je gewoon gratis aanvragen!

 

6 gedachten over “[Gastblog] Ik heb me rot gelachen. Ik? Nee joh! Ik ben helemaal niet slim…

  1. WoW, wat herkenbaar! Ik zit nog in de fase ‘nee Joh, misschien wat slimmer op bepaalde vlakken maar ik heb geen volledig hbo en vroeger blonk ik niet echt uit en begreep ik het schoolsysteem niet. Maar wel het diepe denken, grote en brede interesse. door aanpassen en oprecht luisteren wel ‘geliefd’ maar veel tijd voor mezelf nodig hebben. Maar ben je dan gelijk HB of gewoon wat slimmer, ik kon toch echt onnozel uit de hoek komen volgens Mn moeder 😉 ik durf het (nog) niet te geloven of hardop te zeggen. Bepaalde kenmerken die hier beschreven worden passen bijv ook bij add of hsp.
    Anyway, ik zie mezelf in dit verhaal maar ik heb nog niet gevonden wat me te doen staat, ik hoop er ook nog achter te komen want sta een beetje stil door alle opties die me aanspreken (coaching, training). Dank voor je verhaal!

  2. Wat heerlijk.luchtig beschreven..ook al kan die doordringende zelfreflectie zwaar zijn. Bedankt ook voor de leestips, kan ik mijn hersenen weer lekker wat voer geven. Zet hem op..kick ass. Ons land kan wel n goede schoolleider gebruiken;)

  3. Ow Eef, wat een prachtig verhaal en wat kun je goed reflecteren naar jezelf. Het omzetten in concrete stappen / doelen vind ik ook bewonderenswaardig. Inspirerend 🙂 en ik heb boek 1 op je lijst intussen al aangeschaft!

  4. Fijn, zo herkenbaar om te lezen!! Ook ik sta aan de start van een tweede leven, zo voelt het. Heb zelf de Clifton Buckingham vorig jaar gedaan tijdens een opleiding. De tranen schoten toen al in mijn ogen: dit ben ik, ik voelde het. Doordat ik bij Adrienne een webinar volgde zijn mijn ogen echt geopend en ik heb het boek ‘Hoogbegaafde volwassenen’ bijna uit. Nu durf ik hardop te zeggen dat ik mezelf helemaal herken maar net als jij pas later hoogbegaafd ‘ben geworden’. Je schrijft dat je een hoop zelfreflectie testen hebt gedaan, wil je delen welke dat waren? Ben benieuwd. Ik weet dat ik ook graag (nog) meer richting strategie en beleid wil gaan in mijn werk en wil nog uitzoeken hoe dat vorm kan krijgen. Dank voor het delen van jouw verhaal!! Heel fijn om te lezen. Groetjes Felice

  5. Ik kreeg het boek verdraaide organisaties van mijn “baas” te leen, vanuit mijn werk in de ondernemingsraad (hoezo “beleidtik”). Ik ben nog erg zoekende en ontdekkende wat mijn begaafdheid precies inhoud en hoe dit inhoud te geven. De kennishonger, de zelfreflectie, verschillende invalshoeken, de zucht naar vernieuwing, het voelen dat er meer inzit dan eruit kom, het onbegrepen voelen, nieuwe prikkels nodig zijn enz. het is zo ik. Mooi om dan jouw verhaal te lezen, ook ik kom terug naar de bedoeling vast!

  6. Wat ik nou zo herkenbaar vindt Evelyn, dat je zegt dat je pas hoogbegaafd bent geworden toen je je met het beleid ging bemoeien en dat je opeens alles overzag en je snel ontwikkelde. Dat heb ik echt precies hetzelfde. De drijfkracht en energie die bij mij vanaf dat moment naar boven is gekomen is heel bizar. Weet ook niet waar het voor die dag heeft gezeten….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *